(॥పల్లవి॥)
అయ్యో నా నేరమికే అట్టే యేమని వగతు
ముయ్యంచు చంచలాన మోసపోతిఁ గాక
(॥అయ్యో॥)
కాననా నావంటివారే కారా యీ జంతువులు
నానాయోనులఁ బుట్టి నడచేవారు
మానక నా గర్వమున మదాంధమున ముందు
గానక భయపడిన కర్మ నింతేకాక
(॥అయ్యో॥)
చదువనా నేఁ దొల్లి జన్మజన్మాంతరముల
ఇది పుణ్య మిది పాప మింతంతని
వదలక నా భోగవాంఛలే పెంచిపెంచి
తుద కెక్క వెదకని దుష్టుఁడ నేను
(॥అయ్యో॥)
విననా నేఁ బురాణాల వెనకటివారినెల్ల
మనెడి భాగవతుల మహిమ లెల్లా
యెనయుచు శ్రీవేంకటేశు కృపచేత నేడు
ఘనుఁడ నయితిఁ గాక కష్టుఁడఁ గానా
(||pallavi||)
ayyo nā neramige aṭṭe yemani vagadu
muyyaṁchu saṁchalāna mosabodim̐ gāga
(||ayyo||)
kānanā nāvaṁṭivāre kārā yī jaṁtuvulu
nānāyonulam̐ buṭṭi naḍasevāru
mānaga nā garvamuna madāṁdhamuna muṁdu
gānaga bhayabaḍina karma niṁtegāga
(||ayyo||)
saduvanā nem̐ dŏlli janmajanmāṁtaramula
idi puṇya midi pāba miṁtaṁtani
vadalaga nā bhogavāṁchhale pĕṁchibĕṁchi
tuda kĕkka vĕdagani duṣhṭum̐ḍa nenu
(||ayyo||)
vinanā nem̐ burāṇāla vĕnagaḍivārinĕlla
manĕḍi bhāgavadula mahima lĕllā
yĕnayusu śhrīveṁkaḍeśhu kṛpaseda neḍu
ghanum̐ḍa nayidim̐ gāga kaṣhṭum̐ḍam̐ gānā