అయ్యా మానుపఁ గదవయ్య మనుజుఁడు తన
(॥పల్లవి॥)
అయ్యా మానుపఁ గదవయ్య మనుజుఁడు తన-
కయ్యపుఁ గంట గానఁడు
(॥అయ్యా॥)
పాపపుణ్యలంపటుఁడైనా దష్ట-
రూపుడూ జన్మరోగి యటుగాన
పైపైనే ద్రవ్యతాపజ్వరము వుట్టి
యేపొద్దు వొడలెరఁగఁడు
(॥అయ్యా॥)
నరకభవనపరిణతుఁడైనా కర్మ
పురుషుఁడు హేయభోగి యటుగాన
దురితపుణ్యత్రిదోషజ్వరము పట్టి
అరవెరమాట లాడీని
(॥అయ్యా॥)
దేహమోహస్థిరుఁడైనా ని-
ర్వాహుఁడు తర్కవాది యటుగాన
శ్రీహరి వేంకటశ్రీకాంతునిఁ గని
వూహలఁ జేరనొల్లఁడు
(||pallavi||)
ayyā mānubam̐ gadavayya manujum̐ḍu tana-
kayyabum̐ gaṁṭa gānam̐ḍu
(||ayyā||)
pābabuṇyalaṁpaḍum̐ḍainā daṣhṭa-
rūbuḍū janmarogi yaḍugāna
paibaine dravyadābajvaramu vuṭṭi
yebŏddu vŏḍalĕram̐gam̐ḍu
(||ayyā||)
naragabhavanabariṇadum̐ḍainā karma
puruṣhum̐ḍu heyabhogi yaḍugāna
duridabuṇyatridoṣhajvaramu paṭṭi
aravĕramāḍa lāḍīni
(||ayyā||)
dehamohasthirum̐ḍainā ni-
rvāhum̐ḍu targavādi yaḍugāna
śhrīhari veṁkaḍaśhrīgāṁtunim̐ gani
vūhalam̐ jeranŏllam̐ḍu