అవునే యింతేసి సేసేవపుడే నీవు
(॥పల్లవి॥)
అవునే యింతేసి సేసేవపుడే నీవు
చవులుసేసి యిచ్చేది జవ్వనమే కాదా
(॥అవు॥)
సిగ్గువడ్డవారికిని చెక్కిటి చేయేమరఁగు
దగ్గరి రాఁగదవే ఆతఁడు విల్చీని
కగ్గులేక నీవంటి కన్నెలేకారా పతిని
యెగ్గులుఁ దప్పులుసోఁక నెలయించేవారు
(॥అవు॥)
సెలవి నవ్వేవారికి చేతిమొక్కులే మరఁగు
తలఁగకుండఁగదే ఆతఁడు ముట్టీని
మొలచిన నీవంటి ముగ్ధలేకారా పతిని
తెలిపి రతికిఁదీసి తెమలిఁచేవారు
(॥అవు॥)
కాఁగిటఁగూడేవారికి కనురెప్పలే మరఁగు
వీఁగకువే కూడెను శ్రీవెంకటేశుఁడు
మాఁగినమోవి నీవంటి మానాపతులేకారా
రాఁగలై యీతనిఁ బొంది రవ్వకెక్కినారు
(||pallavi||)
avune yiṁtesi sesevabuḍe nīvu
savulusesi yichchedi javvaname kādā
(||avu||)
sigguvaḍḍavārigini sĕkkiḍi seyemaram̐gu
daggari rām̐gadave ādam̐ḍu vilsīni
kaggulega nīvaṁṭi kannĕlegārā padini
yĕggulum̐ dappulusom̐ka nĕlayiṁchevāru
(||avu||)
sĕlavi navvevārigi sedimŏkkule maram̐gu
talam̐gaguṁḍam̐gade ādam̐ḍu muṭṭīni
mŏlasina nīvaṁṭi mugdhalegārā padini
tĕlibi radigim̐dīsi tĕmalim̐sevāru
(||avu||)
kām̐giḍam̐gūḍevārigi kanurĕppale maram̐gu
vīm̐gaguve kūḍĕnu śhrīvĕṁkaḍeśhum̐ḍu
mām̐ginamovi nīvaṁṭi mānābadulegārā
rām̐galai yīdanim̐ bŏṁdi ravvagĕkkināru