అవునె లెస్సతగవులాయనె నేఁడు
(॥పల్లవి॥)
అవునె లెస్సతగవులాయనె నేఁడు
తివిరి నీకింత నాతో దీకొనఁగవలెనా
(॥అవునె॥)
మాఁటఁల దేలించనేర్చుమగువా నీకు నిప్పుడు
యేఁటికె నా విభునితో నేకాంతము
వాఁటమై నాపతిపొందు వద్దన్నా మానవు
గాఁటాన నీకింతయేలె గామిడితనాలు
(॥అవునె॥)
కూరిమివుట్టించనేర్చుకోమలి యేఁటికే నీకు
చేరి నారమణునితోఁ జేసన్నలు
సారెకు నామగనితో సరసాలు మానవు
కారణములేని దేలె గయ్యాళితనాలు
(॥అవునె॥)
కలసి మెప్పిచనేర్చుకామిని యేఁటికె నీకు
నెలవై నాకాంతునితో నెయ్యములు
యిల శ్రీవెంకటనాథుఁ డిద్దరి మన్నించికూడె
మలసి మనలో నిఁక మచ్చరా లేమిటికె
(||pallavi||)
avunĕ lĕssadagavulāyanĕ nem̐ḍu
tiviri nīgiṁta nādo dīgŏnam̐gavalĕnā
(||avunĕ||)
mām̐ṭam̐la deliṁchanersumaguvā nīgu nippuḍu
yem̐ṭigĕ nā vibhunido negāṁtamu
vām̐ṭamai nābadibŏṁdu vaddannā mānavu
gām̐ṭāna nīgiṁtayelĕ gāmiḍidanālu
(||avunĕ||)
kūrimivuṭṭiṁchanersugomali yem̐ṭige nīgu
seri nāramaṇunidom̐ jesannalu
sārĕgu nāmaganido sarasālu mānavu
kāraṇamuleni delĕ gayyāḽidanālu
(||avunĕ||)
kalasi mĕppisanersugāmini yem̐ṭigĕ nīgu
nĕlavai nāgāṁtunido nĕyyamulu
yila śhrīvĕṁkaḍanāthum̐ ḍiddari manniṁchigūḍĕ
malasi manalo nim̐ka machcharā lemiḍigĕ