(॥పల్లవి॥)
ఔనో కాదో యీ తగవులడుగవే రమణుని
కానుకలెంత యిచ్చినా కంటకమై వుండును
(॥ఔనో॥)
మనసురానిసతి మంచిమాటలాడినాను
విని విని పతికది వెంగెమై తోఁచు
ననుపు లేనియాకె నవ్వులెన్ని నవ్వినాను
కినిసి యాతనికి కేరడమై వుండును
(॥ఔనో॥)
ఎరవెరవైనయాకె యిచ్చకము సేసినాను
విరసాననాతనికి వెగటై తోఁచు
పొరపొచ్చెమైనయాకె పొదుగఁగ వచ్చితేను
గరిమ నాతనికిని కదిమినట్లుండును
(॥ఔనో॥)
వెగటైనయాపె యెంత వేడుకలు చూపినాను
యెగసక్కెపువానికి యెగ్గులైవుండు
తగు శ్రీ వేంకటేశుఁడు తానె వచ్చి నన్నుఁ గూడె
మగఁడైన యాతనికి మర్మము గరఁగును
(||pallavi||)
auno kādo yī tagavulaḍugave ramaṇuni
kānugalĕṁta yichchinā kaṁṭagamai vuṁḍunu
(||auno||)
manasurānisadi maṁchimāḍalāḍinānu
vini vini padigadi vĕṁgĕmai tom̐su
nanubu leniyāgĕ navvulĕnni navvinānu
kinisi yādanigi keraḍamai vuṁḍunu
(||auno||)
ĕravĕravainayāgĕ yichchagamu sesinānu
virasānanādanigi vĕgaḍai tom̐su
pŏrabŏchchĕmainayāgĕ pŏdugam̐ga vachchidenu
garima nādanigini kadiminaṭluṁḍunu
(||auno||)
vĕgaḍainayābĕ yĕṁta veḍugalu sūbinānu
yĕgasakkĕbuvānigi yĕggulaivuṁḍu
tagu śhrī veṁkaḍeśhum̐ḍu tānĕ vachchi nannum̐ gūḍĕ
magam̐ḍaina yādanigi marmamu garam̐gunu