(॥పల్లవి॥)
అట్టె మీఁదనైనట్టు లయ్యీఁ గాని
పట్టినదె పంతమై బలియగఁ జొచ్చును
(॥అట్టె॥)
మగవారిచేఁతలకు మానినులైనవారు
వెగట్లాడకుండరు వేయైనాను
అగపడి యెవ్వరైనా నారిచి తీరిచేమంటే
చిగురుఁ గొమ్మును చాఁగై చిమ్మిరేఁగఁజొచ్చును
(॥అట్టె॥)
వసమైనవారిమాట వలచి వచ్చినవారు
పిసరు మందెమేళాల పెంచకుండరు
అసమున నండవారు అందాలు సేసేమంటే
పిసికితే పసురై పిప్పిరేఁగఁజొచ్చును
(॥అట్టె॥)
సరసుల పొందులకు జాణలైన సతులెల్లా
ఒరసి సాదించకుండరొకమాటైనా
యిరవై శ్రీ వేంకటేశ యిదె నన్నుఁ గూడితివి
పెరరేఁగిన రతులు పెంటలుగాఁ జొచ్చును
(||pallavi||)
aṭṭĕ mīm̐danainaṭṭu layyīm̐ gāni
paṭṭinadĕ paṁtamai baliyagam̐ jŏchchunu
(||aṭṭĕ||)
magavārisem̐talagu māninulainavāru
vĕgaṭlāḍaguṁḍaru veyainānu
agabaḍi yĕvvarainā nārisi tīrisemaṁṭe
sigurum̐ gŏmmunu sām̐gai simmirem̐gam̐jŏchchunu
(||aṭṭĕ||)
vasamainavārimāḍa valasi vachchinavāru
pisaru maṁdĕmeḽāla pĕṁchaguṁḍaru
asamuna naṁḍavāru aṁdālu sesemaṁṭe
pisigide pasurai pippirem̐gam̐jŏchchunu
(||aṭṭĕ||)
sarasula pŏṁdulagu jāṇalaina sadulĕllā
ŏrasi sādiṁchaguṁḍarŏgamāḍainā
yiravai śhrī veṁkaḍeśha yidĕ nannum̐ gūḍidivi
pĕrarem̐gina radulu pĕṁṭalugām̐ jŏchchunu