అప్పుడే నే నీకు మోహపుటాలనైతినా
(॥పల్లవి॥)
అప్పుడే నే నీకు మోహపుటాలనైతినా
కప్పకు నీ చేఁత లంతకంటెఁ బో నేను
(॥అప్పుడే॥)
ఇంచుకంత పనికైన నిల్లుచొరనీక నిన్ను
లంచములడుగను నే లకిమమ్మనా
వంచనల నీకు నిట్టె వలలఁ జిక్కితిఁ గాక
కంచుఁ బదనునకంత కంటెఁబో నేను
(॥అప్పుడే॥)
సొలపు మాటల నిట్టే చూపులనె జంకించి
చలము సాదించ నీ సత్యభామనా
వలచి నేనిదె నీకు వసమై చిక్కితిఁగాక
కలికి చేఁతలనంత కంటెఁబో నేను
(॥అప్పుడే॥)
రేపు మాపు గోరఁ దమ్మి రేకులనే లేఖవ్రాసి
రూపు నీకు జెప్పిపంప రుకిమిణినా
తీపుల నిన్నుఁ గూడి తిరువేంకటేశ విరిఁ
గైపు సేయఁగాని అంతకంటెఁబో నేను
(||pallavi||)
appuḍe ne nīgu mohabuḍālanaidinā
kappagu nī sem̐ta laṁtagaṁṭĕm̐ bo nenu
(||appuḍe||)
iṁchugaṁta panigaina nillusŏranīga ninnu
laṁchamulaḍuganu ne lagimammanā
vaṁchanala nīgu niṭṭĕ valalam̐ jikkidim̐ gāga
kaṁchum̐ badanunagaṁta kaṁṭĕm̐bo nenu
(||appuḍe||)
sŏlabu māḍala niṭṭe sūbulanĕ jaṁkiṁchi
salamu sādiṁcha nī satyabhāmanā
valasi nenidĕ nīgu vasamai sikkidim̐gāga
kaligi sem̐talanaṁta kaṁṭĕm̐bo nenu
(||appuḍe||)
rebu mābu goram̐ dammi regulane lekhavrāsi
rūbu nīgu jĕppibaṁpa rugimiṇinā
tībula ninnum̐ gūḍi tiruveṁkaḍeśha virim̐
gaibu seyam̐gāni aṁtagaṁṭĕm̐bo nenu