(॥పల్లవి॥)
అప్పటి నన్నె కొసరీ నదివో ఆపె
నెప్పున నన్నిపనులు నీకె తెలును
(॥అప॥)
తెగరానిచోట వాదుదీసి యెంతమాటాడిన
పగలేదు చనవుల బలిమె కాని
మగవాఁడ వందుమీఁద మట్టు పడనోపుదువు
తగవులు మమ్మేల యిత్తరి నడిగేవు
(॥అప॥)
వలచినవారు పై పై వాసులెంత నెరపిన
చలములుగావు రతిచవులె కాని
బలువుఁడ వందు మీఁద పనిగొన నోపుదువు
చలివాసి మమ్మేల సాకిరివెట్టేవు
(॥అప॥)
ఆరితేరిన దంపతు లాయము లెం తంటినాను
నేరుపులేకాని అందు నెగులులేదు
కూరిమి శ్రీవెంకటేశ కూడితి వందుమీఁదను
నారుకొన మాతో నేల నవ్వులు నవ్వేవు
(||pallavi||)
appaḍi nannĕ kŏsarī nadivo ābĕ
nĕppuna nannibanulu nīgĕ tĕlunu
(||aba||)
tĕgarānisoḍa vādudīsi yĕṁtamāḍāḍina
pagaledu sanavula balimĕ kāni
magavām̐ḍa vaṁdumīm̐da maṭṭu paḍanobuduvu
tagavulu mammela yittari naḍigevu
(||aba||)
valasinavāru pai pai vāsulĕṁta nĕrabina
salamulugāvu radisavulĕ kāni
baluvum̐ḍa vaṁdu mīm̐da panigŏna nobuduvu
salivāsi mammela sāgirivĕṭṭevu
(||aba||)
āriderina daṁpadu lāyamu lĕṁ taṁṭinānu
nerubulegāni aṁdu nĕgululedu
kūrimi śhrīvĕṁkaḍeśha kūḍidi vaṁdumīm̐danu
nārugŏna mādo nela navvulu navvevu