అప్పటి నమ్మఁడు తన్ను నటు వెంగి(గే?)లాడే నంటా
(॥పల్లవి॥)
అప్పటి నమ్మఁడు తన్ను నటు వెంగి(గే?)లాడే నంటా
యిప్పుడూ నానవెట్టెను యింకనేలె నవ్వులు
(॥అప్పటి॥)
బాగాలు వెట్టరె పైకొని విభునికి
వాగమై యింతుల కెల్లా వలపు మని
యీగతి మూసి మంతనా లిన్నాళ్లుఁ దనకు
వేగమె యప్పణిచ్చితి వెరుపేలె యిఁకను
(॥అప్పటి॥)
వుపమ లెత్తియ్యరె వొకటొకటె పతికి
నెపాన సతులఁ బొంద నేరువు మని
కపటాన దాఁ గొంత కనియుఁ గానము లేల
యెపుడూఁ దనకు లోనె యిఁక నేలె కొంకను
(॥అప్పటి॥)
చేయెత్తి మీరు మొక్కరె శ్రీవెంకటేశ్వరునికి
పాయపువారి మనసు పట్టుమని
యీయెడఁదా నన్నుఁగూడె యిచ్చకము సేసుకొని
నాయము నేనె చెప్పేను ననుపాయ నిఁకను
(||pallavi||)
appaḍi nammam̐ḍu tannu naḍu vĕṁgi(ge?)lāḍe naṁṭā
yippuḍū nānavĕṭṭĕnu yiṁkanelĕ navvulu
(||appaḍi||)
bāgālu vĕṭṭarĕ paigŏni vibhunigi
vāgamai yiṁtula kĕllā valabu mani
yīgadi mūsi maṁtanā linnāḽlum̐ danagu
vegamĕ yappaṇichchidi vĕrubelĕ yim̐kanu
(||appaḍi||)
vubama lĕttiyyarĕ vŏgaḍŏgaḍĕ padigi
nĕbāna sadulam̐ bŏṁda neruvu mani
kabaḍāna dām̐ gŏṁta kaniyum̐ gānamu lela
yĕbuḍūm̐ danagu lonĕ yim̐ka nelĕ kŏṁkanu
(||appaḍi||)
seyĕtti mīru mŏkkarĕ śhrīvĕṁkaḍeśhvarunigi
pāyabuvāri manasu paṭṭumani
yīyĕḍam̐dā nannum̐gūḍĕ yichchagamu sesugŏni
nāyamu nenĕ sĕppenu nanubāya nim̐kanu