(॥పల్లవి॥)
అప్పటి కాఁతాళాన నందుముగాక
తిప్పఁబోతే నీ గుణాలు తీరౌనా మాకు
(॥అప॥)
నేరుపుననాడె కల్ల నిజమువలెనెవుండు
యేరుపరచేమంటె యెటువచ్చును
నీరచనల నీవును నిలువునూరువండు
తారుకాణించే మంటె తరమా మాకు
(॥అప॥)
దరిచేరి దండాలు తనవద్దనెవుండు
సరవికి దిద్దేమంటె చాయకురావు
వెరసి మెయిగురుతులు వేయిసే నొక్కొక్కటి
వొరసి వెలవెట్టఁగ నోపికేది మాకు
(॥అప॥)
ప్రేమపు మోవితేనెలు పెదవిమీఁదనెవుండు
చేముట్టి వడ్డించఁబోతె చిరునవ్వులు
గామిడి శ్రీవెంకటేశ కలసితి విటు నన్ను
దోమటి దొడికేమంటె దొడ్డా మాకు
(||pallavi||)
appaḍi kām̐tāḽāna naṁdumugāga
tippam̐bode nī guṇālu tīraunā māgu
(||aba||)
nerubunanāḍĕ kalla nijamuvalĕnĕvuṁḍu
yerubarasemaṁṭĕ yĕḍuvachchunu
nīrasanala nīvunu niluvunūruvaṁḍu
tārugāṇiṁche maṁṭĕ taramā māgu
(||aba||)
dariseri daṁḍālu tanavaddanĕvuṁḍu
saravigi diddemaṁṭĕ sāyagurāvu
vĕrasi mĕyigurudulu veyise nŏkkŏkkaḍi
vŏrasi vĕlavĕṭṭam̐ga nobigedi māgu
(||aba||)
premabu movidenĕlu pĕdavimīm̐danĕvuṁḍu
semuṭṭi vaḍḍiṁcham̐bodĕ sirunavvulu
gāmiḍi śhrīvĕṁkaḍeśha kalasidi viḍu nannu
domaḍi dŏḍigemaṁṭĕ dŏḍḍā māgu