(॥పల్లవి॥)
అనంత మద్భుత మాశ్చర్యం బిది
సనాతనుఁడ నను సరవిఁ గావవే
(॥అనంత॥)
బలిమి నసురలకు భయంకరుఁడవు
అలరి యమరులకు నానందకరుఁడవు
తలకొని ఋషులకు తపఃఫలదుఁడవు
పలు నీ మహిమలు పలుకఁగ వశమా
(॥అనంత॥)
అరయ వేదముల కాధారంబవు
పరగఁగ జీవుల ప్రాణనాథుఁడవు
పరమయోగులకు పరబ్రహ్మమవు
తిరముగ నీమూర్తి దెలియఁగ వశమా
(॥అనంత॥)
జగముల కెల్లను సర్వబంధుఁడవు
తగిలిన శ్రీకాంతకు నివాసమవు
జిగి శ్రీవైష్ణువులకు శ్రీవేంకటపతివి
తగు నీ కత లివి తలఁచఁగ వశమా
(||pallavi||)
anaṁta madbhuda māśhcharyaṁ bidi
sanādanum̐ḍa nanu saravim̐ gāvave
(||anaṁta||)
balimi nasuralagu bhayaṁkarum̐ḍavu
alari yamarulagu nānaṁdagarum̐ḍavu
talagŏni ṛṣhulagu tabaḥphaladum̐ḍavu
palu nī mahimalu palugam̐ga vaśhamā
(||anaṁta||)
araya vedamula kādhāraṁbavu
paragam̐ga jīvula prāṇanāthum̐ḍavu
paramayogulagu parabrahmamavu
tiramuga nīmūrdi dĕliyam̐ga vaśhamā
(||anaṁta||)
jagamula kĕllanu sarvabaṁdhum̐ḍavu
tagilina śhrīgāṁtagu nivāsamavu
jigi śhrīvaiṣhṇuvulagu śhrīveṁkaḍabadivi
tagu nī kada livi talam̐sam̐ga vaśhamā