అంతేసి యెరఁగలేము ఆడువారము
(॥పల్లవి॥)
అంతేసి యెరఁగలేము ఆడువారము
మంతనాన విన్నవించే మన్నించవయ్యా
(॥అంతే॥)
నీతో నేమాటాడితే నిజము నిష్ఠూరము
నీతెరిఁగి మాటలెల్ల నీవాడవయ్యా
చేతి మీఁదనే వుండవి చేకొను నామొక్కులెల్లా
మాతలఁపు లీడేరించి మన్నించవయ్యా
(॥అంతే॥)
సారె నీతో నవ్వితేనే సరసమే విరసము
నారీతి చూచి నీవే నవ్వవయ్యా
గారవపు నాగోళ్ళు నీగడ్డము పైనుండవి
మారుకొని వేఁడుకొనే మన్నించవయ్యా
(॥అంతే॥)
చన్నుల నిన్నొత్తితేనే చలములే పలములు
వున్నతిఁ గాఁగిట నీవే వొత్తవయ్యా
అన్నిటా శ్రీవేంకటేశ అలమేలుమంగ నేను
మన్నించి కూడితివింకా మన్నించవయ్యా
(||pallavi||)
aṁtesi yĕram̐galemu āḍuvāramu
maṁtanāna vinnaviṁche manniṁchavayyā
(||aṁte||)
nīdo nemāḍāḍide nijamu niṣhṭhūramu
nīdĕrim̐gi māḍalĕlla nīvāḍavayyā
sedi mīm̐dane vuṁḍavi segŏnu nāmŏkkulĕllā
mādalam̐pu līḍeriṁchi manniṁchavayyā
(||aṁte||)
sārĕ nīdo navvidene sarasame virasamu
nārīdi sūsi nīve navvavayyā
gāravabu nāgoḽḽu nīgaḍḍamu painuṁḍavi
mārugŏni vem̐ḍugŏne manniṁchavayyā
(||aṁte||)
sannula ninnŏttidene salamule palamulu
vunnadim̐ gām̐giḍa nīve vŏttavayyā
anniḍā śhrīveṁkaḍeśha alamelumaṁga nenu
manniṁchi kūḍidiviṁkā manniṁchavayyā