(॥పల్లవి॥)
అంతర్యామీ అలసితి సొలసితి
ఇంతట నీ శరణిదే చొచ్చితిని
(॥అంత॥)
కోరిన కోర్కులు కోయని కట్లు
తీరవు నీవవి తెంచకా
భారపుఁ బగ్గాలు పాపపుణ్యములు
నేరుపులఁ బోవు నీవు వద్దనకా
(॥అంత॥)
జనుల సంగములఁ జక్కరోగములు
విను విడువవు నీవు విడిపించకా
వినయపు దైన్యము విడువని కర్మము
చనదిది నీవిటు సంతపరచకా
(॥అంత॥)
మదిలో చింతలు మయిలలు మణుఁగులు
వదలవు నీవని వద్దనకా
యెదుటనేఁ శ్రీవేంకటేశ్వర నీవదె
అదనఁ గాచితివి అట్టిట్టనకా
(||pallavi||)
aṁtaryāmī alasidi sŏlasidi
iṁtaḍa nī śharaṇide sŏchchidini
(||aṁta||)
korina korgulu koyani kaṭlu
tīravu nīvavi tĕṁchagā
bhārabum̐ baggālu pābabuṇyamulu
nerubulam̐ bovu nīvu vaddanagā
(||aṁta||)
janula saṁgamulam̐ jakkarogamulu
vinu viḍuvavu nīvu viḍibiṁchagā
vinayabu dainyamu viḍuvani karmamu
sanadidi nīviḍu saṁtabarasagā
(||aṁta||)
madilo siṁtalu mayilalu maṇum̐gulu
vadalavu nīvani vaddanagā
yĕduḍanem̐ śhrīveṁkaḍeśhvara nīvadĕ
adanam̐ gāsidivi aṭṭiṭṭanagā