(॥పల్లవి॥)
అంతా నీకు లోనే అనిరుద్ధా మన
యంతరంగ మొక్క టాయె ననిరుద్ధా
(॥అంతా॥)
అడ్డమాడఁ జాలము నీ కనిరుద్ధా
అడ్డెఁ డమ్మీనాఁడుఁ బోడి యనిరుద్ధా
అడ్డివెట్ట నింక నేల యనిరుద్ధా
అడ్డాఁక లెంచకుమీ యనిరుద్థా
(॥అంతా॥)
అప్పటి వేఁడుకొనేవా అనిరుద్ధ నీకు
నప్పణ నే నిచ్చేనా యనిరుద్ధా
అప్పుడే విన్నవించనా అనిరుద్ధ వొద్ద
నప్పసమై వున్నదాన ననిరుద్ధా
(॥అంతా॥)
ఆయ మెఱుఁగుదువోయి అనిరుద్ధా
ఆయెడను డి వచ్చితి వనిరుద్ధా
ఆయితమై కూడితివి అనిరుద్ధా
ఆయనాయ శ్రీవేంకట యనిరుద్ధా
(||pallavi||)
aṁtā nīgu lone aniruddhā mana
yaṁtaraṁga mŏkka ṭāyĕ naniruddhā
(||aṁtā||)
aḍḍamāḍam̐ jālamu nī kaniruddhā
aḍḍĕm̐ ḍammīnām̐ḍum̐ boḍi yaniruddhā
aḍḍivĕṭṭa niṁka nela yaniruddhā
aḍḍām̐ka lĕṁchagumī yanirutthā
(||aṁtā||)
appaḍi vem̐ḍugŏnevā aniruddha nīgu
nappaṇa ne nichchenā yaniruddhā
appuḍe vinnaviṁchanā aniruddha vŏdda
nappasamai vunnadāna naniruddhā
(||aṁtā||)
āya mĕṟum̐guduvoyi aniruddhā
āyĕḍanu ḍi vachchidi vaniruddhā
āyidamai kūḍidivi aniruddhā
āyanāya śhrīveṁkaḍa yaniruddhā