(॥పల్లవి॥)
అంగనకు నీకుఁ బొందు అధరామృతపు విందు
అంగవించి సరసములాడ నిదే సందు
(॥అంగ॥)
మనసులొక్కటులాయ మర్మములొండొంటి రాయ
తనివోని వలపులు తగులుసేయ
ఎనసి మీరున్నవారు యింపులకిదే తీరు
చెనకి మీలో మీకు చెల్లదిఁక దూరు
(॥అంగ॥)
తలపోఁతలొనఁగూడె దట్టపు సిగ్గులు వీడె
యెలమి మీ కోరికలు యీడుజోడాడె
పులకలు నిండె మేన పొసఁగదు తొల్లిటాన
చెలరేఁగెనిద్దరికిఁ జెమటల సోన
(॥అంగ॥)
మెగమునఁ గళలెక్కి ముచ్చటలెల్లా దక్కె
సొగసైన రతుల చొక్కులు నిక్కె
నిగిడి శ్రీ వెంకటేశ నెలఁతఁ గూడితివిదె
మొగమోట నీకునీపో ముందరను మొక్కె
(||pallavi||)
aṁganagu nīgum̐ bŏṁdu adharāmṛtabu viṁdu
aṁgaviṁchi sarasamulāḍa nide saṁdu
(||aṁga||)
manasulŏkkaḍulāya marmamulŏṁḍŏṁṭi rāya
tanivoni valabulu taguluseya
ĕnasi mīrunnavāru yiṁpulagide tīru
sĕnagi mīlo mīgu sĕlladim̐ka dūru
(||aṁga||)
talabom̐talŏnam̐gūḍĕ daṭṭabu siggulu vīḍĕ
yĕlami mī korigalu yīḍujoḍāḍĕ
pulagalu niṁḍĕ mena pŏsam̐gadu tŏlliḍāna
sĕlarem̐gĕniddarigim̐ jĕmaḍala sona
(||aṁga||)
mĕgamunam̐ gaḽalĕkki muchchaḍalĕllā dakkĕ
sŏgasaina radula sŏkkulu nikkĕ
nigiḍi śhrī vĕṁkaḍeśha nĕlam̐tam̐ gūḍidividĕ
mŏgamoḍa nīgunībo muṁdaranu mŏkkĕ