అందుమీఁద నాలఁ గాచే వతిమంకుఁదనము
(॥పల్లవి॥)
అందుమీఁద నాలఁ గాచే వతిమంకుఁదనము
సందుల వంకలొత్తితే చాయకు వచ్చీనా
(॥అందు॥)
వెన్నతోఁ బెట్టిరి నీకు వేడుక కారితనము
చిన్ననాఁడె గొల్లెతలు చెప్పఁగనేల
పన్ని కడమ దొడమ పాలలో నూరి పోసిరి
సన్నల బుద్ధి చెప్పితే చక్కనుండేవా
(॥అందు॥)
పెరుగుతోడఁ బొదిగి పెట్టిరి దుష్టుఁదనము
పెరుగఁ బెరుగ నాఁడె ప్రియురాండ్లెల్లా
నిరతిని వలపులు నేతితో లోనికిచ్చిరి
వొరసి నేనేమనినా వోజకు వచ్చేవా
(॥అందు॥)
మోవితేనెలోఁ బెట్టిరి మోహపునాలితనము
శ్రీ వెంకటేశ్వర నాఁడె చెలులెల్లాను
కూవలుగా నేరుపులు గుబ్బలలో హత్తించిరి
యీవల నన్నుఁ గూడితి విఁక నెడసేవా
(||pallavi||)
aṁdumīm̐da nālam̐ gāse vadimaṁkum̐danamu
saṁdula vaṁkalŏttide sāyagu vachchīnā
(||aṁdu||)
vĕnnadom̐ bĕṭṭiri nīgu veḍuga kāridanamu
sinnanām̐ḍĕ gŏllĕdalu sĕppam̐ganela
panni kaḍama dŏḍama pālalo nūri posiri
sannala buddhi sĕppide sakkanuṁḍevā
(||aṁdu||)
pĕrugudoḍam̐ bŏdigi pĕṭṭiri duṣhṭum̐danamu
pĕrugam̐ bĕruga nām̐ḍĕ priyurāṁḍlĕllā
niradini valabulu nedido lonigichchiri
vŏrasi nenemaninā vojagu vachchevā
(||aṁdu||)
movidenĕlom̐ bĕṭṭiri mohabunālidanamu
śhrī vĕṁkaḍeśhvara nām̐ḍĕ sĕlulĕllānu
kūvalugā nerubulu gubbalalo hattiṁchiri
yīvala nannum̐ gūḍidi vim̐ka nĕḍasevā