(॥పల్లవి॥)
అందు కేమి దోసమా అయితే నేమి
కందువై లోకములోనఁ గలదే కాదా
(॥అందు॥)
వలచి యిందిరాదేవి వన్నెలుఁ జక్కఁదనాలు
తలఁపులో నేపొద్దూఁ దలపోయఁగా
సలిగెతోడుత నాపె సారూప్య మందినట్టు
నలు వై గోవిందుఁడే నారాయణి యాయను
(॥అందు॥)
బాలకి యై లకిమమ్మ పైపై శిగ్గువడఁగా
తేలించి యాపె మనసు తెలియఁ బూని
చాలా వేడుక నాకె సకియె యుండినటు
ఆలికిఁ గా భువనమోహనరూప యాయను
(॥అందు॥)
యెడయ కింతులలో మే లెల్లాఁ దెలియఁ బూని
కడఁగి యాఁడురూపము గైకొని చూచి
బడినె తనకు నెందూఁ బతిలేనివాఁడు గాన
కడ గోవిందుఁడే శ్రీవెంకటనాథుఁడాయను
(||pallavi||)
aṁdu kemi dosamā ayide nemi
kaṁduvai logamulonam̐ galade kādā
(||aṁdu||)
valasi yiṁdirādevi vannĕlum̐ jakkam̐danālu
talam̐pulo nebŏddūm̐ dalaboyam̐gā
saligĕdoḍuda nābĕ sārūpya maṁdinaṭṭu
nalu vai goviṁdum̐ḍe nārāyaṇi yāyanu
(||aṁdu||)
bālagi yai lagimamma paibai śhigguvaḍam̐gā
teliṁchi yābĕ manasu tĕliyam̐ būni
sālā veḍuga nāgĕ sagiyĕ yuṁḍinaḍu
āligim̐ gā bhuvanamohanarūba yāyanu
(||aṁdu||)
yĕḍaya kiṁtulalo me lĕllām̐ dĕliyam̐ būni
kaḍam̐gi yām̐ḍurūbamu gaigŏni sūsi
baḍinĕ tanagu nĕṁdūm̐ badilenivām̐ḍu gāna
kaḍa goviṁdum̐ḍe śhrīvĕṁkaḍanāthum̐ḍāyanu