(॥పల్లవి॥)
అల్లాడఁ బడి వున్నదా ఆఁడుఁదనము
పల్లదాన బదికితే పచ్చిగాదా తనువు
(॥॥)
వొగ్గిన వలపులెంత వొడిఁగట్టుకొనినాను
యెగ్గు సిగ్గు లేకుండుతే నేఁటి వనిత
నిగ్గుల రమణుఁడెంత నేరవుగా మన్నించినా
వెగ్గళించి మాటాడిన విరుగదా మనసు
(॥॥)
నెచ్చిలికి వయసెంత నిలువున వడిసినా-
నిచ్చకము లేకుండితే నేఁటివేడుక
మచ్చిక నాతఁడెంత మంతనాన నవ్వినాను
రచ్చల నాడుకొంటే రవ్వగావా రతులు
(॥॥)
ఘనముగ నెంత సింగారించుకుండినాను
యెనయక వుండితేను యేటి నేరుపు
ఘనుఁడ శ్రీవేంకటేశ కలసి నిన్నిటె నేఁడు
పెనగించుకొంటేను పెరుగదా చలము
(||pallavi||)
allāḍam̐ baḍi vunnadā ām̐ḍum̐danamu
palladāna badigide pachchigādā tanuvu
(||||)
vŏggina valabulĕṁta vŏḍim̐gaṭṭugŏninānu
yĕggu siggu leguṁḍude nem̐ṭi vanida
niggula ramaṇum̐ḍĕṁta neravugā manniṁchinā
vĕggaḽiṁchi māḍāḍina virugadā manasu
(||||)
nĕchchiligi vayasĕṁta niluvuna vaḍisinā-
nichchagamu leguṁḍide nem̐ṭiveḍuga
machchiga nādam̐ḍĕṁta maṁtanāna navvinānu
rachchala nāḍugŏṁṭe ravvagāvā radulu
(||||)
ghanamuga nĕṁta siṁgāriṁchuguṁḍinānu
yĕnayaga vuṁḍidenu yeḍi nerubu
ghanum̐ḍa śhrīveṁkaḍeśha kalasi ninniḍĕ nem̐ḍu
pĕnagiṁchugŏṁṭenu pĕrugadā salamu