అక్కలాల అమ్మలాల అందరు నున్నా రిదె
(॥పల్లవి॥)
అక్కలాల అమ్మలాల అందరు నున్నా రిదె
చెక్కుచేత నుంటిఁ గాక సిగ్గువడి వుంటినా
(॥అక్క॥)
వుండి వుండి నాలోన నుసురంటి నింతె పో
అండ నేఁ దను వెంగెము లాడితినా
దండియై కన్నీళ తోనే తప్పక చూచితిఁ బో
నిండుఁ గొలువునఁ దన్ను నేరము లెంచితినా
(॥అక్క॥)
నా తమకములు చూచి నవ్వుకొంటి నింతె పో
చేతికి లో నని తన్నుఁ జెనకితినా
మోతలఁ గాఁకలతోనే మోము వంచితి నింతెపో
పై తరవువెట్టి తన్ను బలిమి సేసితినా
(॥అక్క॥)
కడలేని మోహమునఁ గాఁగిలించితి నింతెపో
వుడివోని వెరగుతో నూరకుంటినా
యెడలేక శ్రీవెంకటేశుఁడు న న్నేలఁగాను
కడు నే మెచ్చితిఁ బో కాదంటినా
(||pallavi||)
akkalāla ammalāla aṁdaru nunnā ridĕ
sĕkkuseda nuṁṭim̐ gāga sigguvaḍi vuṁṭinā
(||akka||)
vuṁḍi vuṁḍi nālona nusuraṁṭi niṁtĕ po
aṁḍa nem̐ danu vĕṁgĕmu lāḍidinā
daṁḍiyai kannīḽa tone tappaga sūsidim̐ bo
niṁḍum̐ gŏluvunam̐ dannu neramu lĕṁchidinā
(||akka||)
nā tamagamulu sūsi navvugŏṁṭi niṁtĕ po
sedigi lo nani tannum̐ jĕnagidinā
modalam̐ gām̐kaladone momu vaṁchidi niṁtĕbo
pai taravuvĕṭṭi tannu balimi sesidinā
(||akka||)
kaḍaleni mohamunam̐ gām̐giliṁchidi niṁtĕbo
vuḍivoni vĕragudo nūraguṁṭinā
yĕḍalega śhrīvĕṁkaḍeśhum̐ḍu na nnelam̐gānu
kaḍu ne mĕchchidim̐ bo kādaṁṭinā