ঐ দূর দূর-দূরান্তে,
দিন-দিনান্তে, নীল-নীলান্তে,
কিছু জানতে না জানতে
শান্ত শান্ত মন অশান্ত হয়ে যায়।
সেই মন মন-মনান্তে,
বন-বনান্তে, যুগ-যুগান্তে,
কিছু শুনতে না শুনতে
পান্ত পান্ত স্বাদ অপান্ত হতে চায়।।
দু’চোখে দিল শুধু যন্ত্রণা
কেন যে করে তবু মন্ত্রনা
যাবে সে যাবে চলে
দু’পায়ে সবই দোলে
পিছু কি দেবে না সান্ত্বনা।
থেকে থেকে দেখে দেখে
ফেলে ফেলে রেখে রেখে
মায়ামৃগ পিছু ডেকে যায়,
ডেকে যায়, ডেকে যায়।।
আমারে করে গেল বঞ্চনা
শ্রবণে দিল কত গঞ্জনা
সে গেল হেসে হেসে
আমি যে ভাবি বসে
আর তো দেবে না লাঞ্ছনা।
পলে পলে দিনে দিনে
ক্ষণে ক্ষণে তিলে তিলে
সারাবেলা তারে দিন যায়,
দিন যায়, দিন যায়।।
ঐ দূর দূর
Work
Year
Language
ai dūr dūr-dūrānte,
din-dinānte, nīl-nīlānte,
kichhu jānte nā jānte
śhānt śhānt man aśhānt haẏe yāẏ|
sei man man-manānte,
ban-banānte, yug-yugānte,
kichhu śhunte nā śhunte
pānt pānt sbād apānt hate chāẏ||
du’chokhe dil śhudhu yantraṇā
ken ye kare tabu mantranā
yābe se yābe chale
du’pāẏe saba̮i dole
pichhu ki debe nā sāntbanā|
theke theke dekhe dekhe
phele phele rekhe rekhe
māẏāmṛg pichhu ḍeke yāẏ,
ḍeke yāẏ, ḍeke yāẏ||
āmāre kare gel bañchanā
śhrabṇe dil kat gañjanā
se gel hese hese
āmi ye bhābi base
ār to debe nā lāñchhanā|
pale pale dine dine
kṣhaṇe kṣhaṇe tile tile
sārābelā tāre din yāẏ,
din yāẏ, din yāẏ||