(॥పల్లవి॥)
అతివ నీయంగములె అతనుతాపపు మాటు
తతినొకటి కొకటికని దైవమే సేసె
(॥అతివ॥)
నిట్టూర్పుగాలికిని నీలాహివేణికిని
నెట్టనను విరహంపునెగులేఁటికే
చుట్టుఁ గన్నీటికిని చూపుఁజాతకములవె
తొట్టి యిఁక మీఁదనవి తుదమీఱఁ గలవా
(॥అతివ॥)
చిగిరింత పులకలకు జిగిఁబలుకుఁగోవిలదె
పగటు మరుఘాతలకు వెగటేఁటికే
ఆగడుఁ దాపపురవికి నారనే రాహువదె
తెగి యిందుమీఁదనది దిష్టించఁగలదా
(॥అతివ॥)
రతి మనసు మఱపులకు రమణి నీ గోరదివొ
ప్రతిమరునియుద్దముల భ్రమతేఁటికే
యితవైన శ్రీవేంకటేశ్వరుఁడు నినుఁగూడె
చతురతల యివి నిన్ను సాధించఁగలవా
(||pallavi||)
adiva nīyaṁgamulĕ adanudābabu māḍu
tadinŏgaḍi kŏgaḍigani daivame sesĕ
(||adiva||)
niṭṭūrbugāligini nīlāhiveṇigini
nĕṭṭananu virahaṁpunĕgulem̐ṭige
suṭṭum̐ gannīḍigini sūbum̐jādagamulavĕ
tŏṭṭi yim̐ka mīm̐danavi tudamīṟam̐ galavā
(||adiva||)
sigiriṁta pulagalagu jigim̐balugum̐goviladĕ
pagaḍu marughādalagu vĕgaḍem̐ṭige
āgaḍum̐ dābaburavigi nārane rāhuvadĕ
tĕgi yiṁdumīm̐danadi diṣhṭiṁcham̐galadā
(||adiva||)
radi manasu maṟabulagu ramaṇi nī goradivŏ
pradimaruniyuddamula bhramadem̐ṭige
yidavaina śhrīveṁkaḍeśhvarum̐ḍu ninum̐gūḍĕ
saduradala yivi ninnu sādhiṁcham̐galavā