అదిగాన నీతి శాంతాలన్నిటకిఁ గారణము
(॥పల్లవి॥)
అదిగాన నీతి శాంతాలన్నిటకిఁ గారణము
పదిలమై వివేకించి బ్రదుకఁగ వలయు
(॥అది॥)
తఱచు మాఁటలాడితే తప్పులెన్నైనాఁ దొరలు
పఱచై తిరిగితేను పాప మంటును
మెఱసి తిరిగాడితే మిక్కిలి దూరు ముట్టు
యెఱకగలవాఁ డిందు నేమఱ డెప్పుడును
(॥అది॥)
కన్నవెల్లాఁ జూచితే కడునాస లుప్పతిలు
కన్నెలు పెక్కుగూడితే కరఁగు మేను
సన్నలు సారెకునైతే చవుకౌ దొరతనము
యిన్నిట నేర్పరైనవాఁ డేమఱఁ డెప్పుడును
(॥అది॥)
మట్టుమీరి నవ్వితే మచ్చరా లూరకే పుట్టు
గుట్టులేక నడచితేఁ గొంచపడును
నెట్టినె శ్రీ వేంకటేశ నీకు శరణుచొచ్చి
యిట్టె నీ దాసుఁడైనవాఁ డేమరఁ డెప్పుడును
(||pallavi||)
adigāna nīdi śhāṁtālanniḍagim̐ gāraṇamu
padilamai vivegiṁchi bradugam̐ga valayu
(||adi||)
taṟasu mām̐ṭalāḍide tappulĕnnainām̐ dŏralu
paṟasai tirigidenu pāba maṁṭunu
mĕṟasi tirigāḍide mikkili dūru muṭṭu
yĕṟagagalavām̐ ḍiṁdu nemaṟa ḍĕppuḍunu
(||adi||)
kannavĕllām̐ jūside kaḍunāsa luppadilu
kannĕlu pĕkkugūḍide karam̐gu menu
sannalu sārĕgunaide savugau dŏradanamu
yinniḍa nerbarainavām̐ ḍemaṟam̐ ḍĕppuḍunu
(||adi||)
maṭṭumīri navvide machcharā lūrage puṭṭu
guṭṭulega naḍasidem̐ gŏṁchabaḍunu
nĕṭṭinĕ śhrī veṁkaḍeśha nīgu śharaṇusŏchchi
yiṭṭĕ nī dāsum̐ḍainavām̐ ḍemaram̐ ḍĕppuḍunu