(॥పల్లవి॥)
అది గురుతు మరవ ననవె నేను
అదన నిన్నిట జాణఁ డనవె తాను
(॥అది॥)
దోమటి నెందొ తన్నుఁ దోఁగి చూచితే నేను
నా మోము చూచి యట్టె నవ్వెఁగా తాను
కామించి యాడో సింగారములు నించుకోఁగా
వేమారు మొక్కితే దీవించెఁగా తాను
(॥అది॥)
దంతపుటోవరిలోన తా నేపని నుండఁగానో
కొంత నేఁ బిలిచితే నూఁకొనెఁగా తాను
దొంతులఁ దమ్ములముపొత్తులఁ జేయఁగాఁ గంటె
చెంత నన్నుఁ దప్పక చూచెఁగా తాను
(॥అది॥)
యీడకె శ్రీవెంకటేశుఁ డిప్పు డిట్టె విచ్చేసి
వాడికె సిగ్గులఁ దల వంచెఁగా తాను
కూడి చొక్కేవేళ మోము గురిగాఁ జూచితే నేను
మేడెపుఁ గాఁగిట నొక్కి మెరసెఁగా తాను
(||pallavi||)
adi gurudu marava nanavĕ nenu
adana ninniḍa jāṇam̐ ḍanavĕ tānu
(||adi||)
domaḍi nĕṁdŏ tannum̐ dom̐gi sūside nenu
nā momu sūsi yaṭṭĕ navvĕm̐gā tānu
kāmiṁchi yāḍo siṁgāramulu niṁchugom̐gā
vemāru mŏkkide dīviṁchĕm̐gā tānu
(||adi||)
daṁtabuḍovarilona tā nebani nuṁḍam̐gāno
kŏṁta nem̐ biliside nūm̐kŏnĕm̐gā tānu
dŏṁtulam̐ dammulamubŏttulam̐ jeyam̐gām̐ gaṁṭĕ
sĕṁta nannum̐ dappaga sūsĕm̐gā tānu
(||adi||)
yīḍagĕ śhrīvĕṁkaḍeśhum̐ ḍippu ḍiṭṭĕ vichchesi
vāḍigĕ siggulam̐ dala vaṁchĕm̐gā tānu
kūḍi sŏkkeveḽa momu gurigām̐ jūside nenu
meḍĕbum̐ gām̐giḍa nŏkki mĕrasĕm̐gā tānu