అటమీఁద శరణంటి నన్నిటా మాన్యము నాకు
(॥పల్లవి॥)
అటమీఁద శరణంటి నన్నిటా మాన్యము నాకు
యెటు సేసినాఁ జెల్లె నిఁకనేల మాటలు
(॥అట॥)
ఏది పుణ్యమో నాకు నేది పాపమో కాని
శ్రీదేవుఁడవు నీవే సేయించేవు
సేదదేర నా మీఁదఁ జిత్రగుప్తుఁ డేల వా(వ్రా?)సీ
మేదిని స్వతంత్ర మేది మెరయ నీబంటను
(॥అట॥)
పుట్టినట్టి తెరువేదో పోయేటి జాడ యేదో
పుట్టించితి నీవే పురుషోత్తమ
వెట్టి సంసారబంధాలు వెంటవెంట నేలవచ్చీ
ఇట్టే యెవ్వరివాఁడ నిందులోన నేను
(॥అట॥)
చిత్త మెటువంటిదో జీవుఁ డెటు వంటి వాఁడో
హత్తిన శ్రీవేంకటేశ అంతరాత్మవు
యెత్తిన మదము నిన్ను నేల కాననియ్యదాయ
నిత్తెము తొల్లే నేను నీవాఁడఁగాన
(||pallavi||)
aḍamīm̐da śharaṇaṁṭi nanniḍā mānyamu nāgu
yĕḍu sesinām̐ jĕllĕ nim̐kanela māḍalu
(||aḍa||)
edi puṇyamo nāgu nedi pābamo kāni
śhrīdevum̐ḍavu nīve seyiṁchevu
sedadera nā mīm̐dam̐ jitraguptum̐ ḍela vā(vrā?)sī
medini svadaṁtra medi mĕraya nībaṁṭanu
(||aḍa||)
puṭṭinaṭṭi tĕruvedo poyeḍi jāḍa yedo
puṭṭiṁchidi nīve puruṣhottama
vĕṭṭi saṁsārabaṁdhālu vĕṁṭavĕṁṭa nelavachchī
iṭṭe yĕvvarivām̐ḍa niṁdulona nenu
(||aḍa||)
sitta mĕḍuvaṁṭido jīvum̐ ḍĕḍu vaṁṭi vām̐ḍo
hattina śhrīveṁkaḍeśha aṁtarātmavu
yĕttina madamu ninnu nela kānaniyyadāya
nittĕmu tŏlle nenu nīvām̐ḍam̐gāna