ఆయనాయ నుండవయ్య అన్నియుఁ గంటిమి నేము
(॥పల్లవి॥)
ఆయనాయ నుండవయ్య అన్నియుఁ గంటిమి నేము
చేయి చేతఁ బట్టియ్యఁగా సిగ్గువడవలదా
(॥ఆయ॥)
నిగ్గుల నీవంటివారు నిజమాడి బతుకఁగా
కగ్గినవేళల నేము కల్లలాడేమా
బగ్గన నంటివి నీవు బమ్మచారి నంటాను
వెగ్గళించి పదారువేలు సతులుండఁగా
(॥ఆయ॥)
పలుమారు నీవె యింత పంతము లాడుకోఁగా
కెలన నేమిఁక మరి కిందుపడేమా
పొలసి విఱ్ఱవీఁగేవు పరుభుఁత్తముఁడనంటా
వొలిసి లకిమమ్మ నీవురమెక్కివుండఁగా
(॥ఆయ॥)
పైపై శ్రీవెంకటేశ పాదము నీవు చాఁచఁగా
యేపున మొక్కేవారమిప్పుడు నేమా
దాపుగ నన్నుఁగూడి ధర్మాలు బోధించేవు
రూపై యెత్తుకవచ్చిన రుకుమిణివుండఁగా
(||pallavi||)
āyanāya nuṁḍavayya anniyum̐ gaṁṭimi nemu
seyi sedam̐ baṭṭiyyam̐gā sigguvaḍavaladā
(||āya||)
niggula nīvaṁṭivāru nijamāḍi badugam̐gā
kagginaveḽala nemu kallalāḍemā
baggana naṁṭivi nīvu bammasāri naṁṭānu
vĕggaḽiṁchi padāruvelu saduluṁḍam̐gā
(||āya||)
palumāru nīvĕ yiṁta paṁtamu lāḍugom̐gā
kĕlana nemim̐ka mari kiṁdubaḍemā
pŏlasi viṭravīm̐gevu parubhum̐ttamum̐ḍanaṁṭā
vŏlisi lagimamma nīvuramĕkkivuṁḍam̐gā
(||āya||)
paibai śhrīvĕṁkaḍeśha pādamu nīvu sām̐sam̐gā
yebuna mŏkkevāramippuḍu nemā
dābuga nannum̐gūḍi dharmālu bodhiṁchevu
rūbai yĕttugavachchina rugumiṇivuṁḍam̐gā