(॥పల్లవి॥)
ఆసపడ్డవారికి నలమట సేయకిఁక
రాసికెక్క మన్నించి రక్షించవయ్యా
(॥ఆస॥)
నీమొగము చూచి చెలి నిట్టూర్పు నిగుడించె
యేమో అడుగవయ్య యేకతానను
సామువార సెలవినె నవ్వులు లోలోనదాఁచీ
దీమసాన తలఁపెల్లాఁ దెలుసుకోవయ్య
(॥ఆస॥)
చేతికి విడెమిచ్చి చెమరించీ మేనెల్లా
యేతున నేమడిగెనో యియ్యవయ్య
ఆతుమలోఁ గోరి కోరి అట్టె నివ్వెరగందీ
కాతరాన నట్లానె కానిమ్మనవయ్య
(॥ఆస॥)
దగ్గరఁ గూచుండి యదె తలవంచీ సిగ్గుపడి
వెగ్గళించ కిఁకఁ దెరవేయవయ్య
కగ్గక శ్రీవెంకటేశ కాఁగిట నిన్నింతి గూడె
వొగ్గినరతులకు నీ వొడిగట్టవయ్యా
(||pallavi||)
āsabaḍḍavārigi nalamaḍa seyagim̐ka
rāsigĕkka manniṁchi rakṣhiṁchavayyā
(||āsa||)
nīmŏgamu sūsi sĕli niṭṭūrbu niguḍiṁchĕ
yemo aḍugavayya yegadānanu
sāmuvāra sĕlavinĕ navvulu lolonadām̐sī
dīmasāna talam̐pĕllām̐ dĕlusugovayya
(||āsa||)
sedigi viḍĕmichchi sĕmariṁchī menĕllā
yeduna nemaḍigĕno yiyyavayya
ādumalom̐ gori kori aṭṭĕ nivvĕragaṁdī
kādarāna naṭlānĕ kānimmanavayya
(||āsa||)
daggaram̐ gūsuṁḍi yadĕ talavaṁchī siggubaḍi
vĕggaḽiṁcha kim̐kam̐ dĕraveyavayya
kaggaga śhrīvĕṁkaḍeśha kām̐giḍa ninniṁti gūḍĕ
vŏgginaradulagu nī vŏḍigaṭṭavayyā