(॥పల్లవి॥)
ఆఁటదానఁ గనక నిన్నంటి నేను
గాఁటపు దేవరవింకఁ గరుణించవయ్యా
(॥ఆఁట॥)
మనసు దెలియలేక మరి నేఁ దమకించితి
ఘనుఁడవు నీవొళ్ళఁ గడమున్నదా
వెనకటిసుద్దులకు వేవేల వెంగేలాడితి
నినుపునిజమరివి నీకుఁ దప్పులున్నవా
(॥ఆఁట॥)
వలపు నాపైనుండఁగ వట్టినేరములెంచితి
చెలువుఁడవు నన్ను రక్షించకుందువా
చలములకే నీతో సారెసారెఁ బెనఁగితి
పలుకుపంతగాఁడవు పాడిదుప్పేవా
(॥ఆఁట॥)
చేయి నీవు చాఁచఁగాను చెక్కుగోరు దాఁకించితి
ఆయములు నీవెరఁగనట్టివున్నవా
పాయపు శ్రీ వెంకటేశ పైపైనన్నుఁగూడితివి
దాయగాఁడవు నన్నిట్టే దరిచేర్చవా
(||pallavi||)
ām̐ṭadānam̐ ganaga ninnaṁṭi nenu
gām̐ṭabu devaraviṁkam̐ garuṇiṁchavayyā
(||ām̐ṭa||)
manasu dĕliyalega mari nem̐ damagiṁchidi
ghanum̐ḍavu nīvŏḽḽam̐ gaḍamunnadā
vĕnagaḍisuddulagu vevela vĕṁgelāḍidi
ninubunijamarivi nīgum̐ dappulunnavā
(||ām̐ṭa||)
valabu nābainuṁḍam̐ga vaṭṭineramulĕṁchidi
sĕluvum̐ḍavu nannu rakṣhiṁchaguṁduvā
salamulage nīdo sārĕsārĕm̐ bĕnam̐gidi
palugubaṁtagām̐ḍavu pāḍiduppevā
(||ām̐ṭa||)
seyi nīvu sām̐sam̐gānu sĕkkugoru dām̐kiṁchidi
āyamulu nīvĕram̐ganaṭṭivunnavā
pāyabu śhrī vĕṁkaḍeśha paibainannum̐gūḍidivi
dāyagām̐ḍavu nanniṭṭe darisersavā