(॥పల్లవి॥)
ఆఁటదాఁన గనక నే నాసలు మానలేఁ గాక
యేఁటికి మా చక్కఁదనా లింపు గాని నీకును
(॥ఆట॥)
వాడికై ననాఁటికి వలతు వింతే కాక
నేఁడు బాస చెల్లించ నీ కేలయ్యా
వాడుదేరుకూలికి వలచిని వలపులు
యీడేరించుకొనేది యింత పిన్నపనులా
(॥ఆట॥)
పనిగల యప్పు డెల్లాఁ బైకొందు వింతే కాక
ననిచి యెప్పుడూ నేల నడుపేవయ్యా
చెనకి గడ్డాయముగాఁ జేసినబాస లెల్ల
అనువుగా నడపఁగ నల్లాడఁ బడెనా
(॥ఆట॥)
చిత్తము నిలుప లేక శ్రీవెంకటనాథుఁడ
హత్తి కూడితివి గాక అల పేలయ్యా
కొత్తగాఁ దమకముఁ గూడినకూట మెల్లా
తత్తరపడక యుండఁ దమయిచ్చటా.
(||pallavi||)
ām̐ṭadām̐na ganaga ne nāsalu mānalem̐ gāga
yem̐ṭigi mā sakkam̐danā liṁpu gāni nīgunu
(||āḍa||)
vāḍigai nanām̐ṭigi valadu viṁte kāga
nem̐ḍu bāsa sĕlliṁcha nī kelayyā
vāḍuderugūligi valasini valabulu
yīḍeriṁchugŏnedi yiṁta pinnabanulā
(||āḍa||)
panigala yappu ḍĕllām̐ baigŏṁdu viṁte kāga
nanisi yĕppuḍū nela naḍubevayyā
sĕnagi gaḍḍāyamugām̐ jesinabāsa lĕlla
anuvugā naḍabam̐ga nallāḍam̐ baḍĕnā
(||āḍa||)
sittamu niluba lega śhrīvĕṁkaḍanāthum̐ḍa
hatti kūḍidivi gāga ala pelayyā
kŏttagām̐ damagamum̐ gūḍinagūḍa mĕllā
tattarabaḍaga yuṁḍam̐ damayichchaḍā.