ఆమాట మీ రెరఁగ రాతఁడె కాని
(॥పల్లవి॥)
ఆమాట మీ రెరఁగ రాతఁడె కాని
తామసించి నాడనుండె తన కేలె వెఱపు
(॥ఆవ॥)
విచ్చేయు మనవె విభుని నిక్కడికె
యిచ్చటనె విన్నవించె నేమి గల్లాను
ముచ్చట దీరదు తనమొగము చూచినదాఁకా
తచ్చివేసి నేనుండఁగ తన కేలె వెఱపు
(॥ఆవ॥)
తప్పక చూడు మనవె తా నిట్టె నాదిక్కు
యిప్పుడె మంచిది సేసే నేమి గల్లాను
దప్పివోదు నేఁడు నాకు తనతో మాటాడుదాఁకా
తప్పు లెల్ల వొప్పు లయ్యీ తన కేలె వెఱపు
(॥ఆవ॥)
తలఁచుకొమ్మనవె తనపొందు నాపొందు
యెలమిఁ గాఁగిటఁ దీర్చే నేమి గల్లాను
అలమె శ్రీవెంకటేశుఁ డందుకే మెచ్చినదాఁకా
తలవంచుకున్నాఁడు తన కేలె వెఱపు
(||pallavi||)
āmāḍa mī rĕram̐ga rādam̐ḍĕ kāni
tāmasiṁchi nāḍanuṁḍĕ tana kelĕ vĕṟabu
(||āva||)
vichcheyu manavĕ vibhuni nikkaḍigĕ
yichchaḍanĕ vinnaviṁchĕ nemi gallānu
muchchaḍa dīradu tanamŏgamu sūsinadām̐kā
tachchivesi nenuṁḍam̐ga tana kelĕ vĕṟabu
(||āva||)
tappaga sūḍu manavĕ tā niṭṭĕ nādikku
yippuḍĕ maṁchidi sese nemi gallānu
dappivodu nem̐ḍu nāgu tanado māḍāḍudām̐kā
tappu lĕlla vŏppu layyī tana kelĕ vĕṟabu
(||āva||)
talam̐sugŏmmanavĕ tanabŏṁdu nābŏṁdu
yĕlamim̐ gām̐giḍam̐ dīrse nemi gallānu
alamĕ śhrīvĕṁkaḍeśhum̐ ḍaṁduge mĕchchinadām̐kā
talavaṁchugunnām̐ḍu tana kelĕ vĕṟabu