ఆహా యేమి చేప్పేది హరి నీమాయ
(॥పల్లవి॥)
ఆహా యేమి చేప్పేది హరి నీమాయ
మోహములే చిగిరించీ మొదల జవ్వనము
(॥ఆహా॥)
యెంచఁగ భూమి యొక్కటే యేలినరాజు లెందరో
పొంచి వారివెంటవెంటఁ బోవదాయను
అంచల సూర్యచంద్రులనే గడెకుడుకల
ముంచి కొలచి పోసీని మునుకొని కాలము
(॥ఆహా॥)
దేవలోక మొక్కటే దేవేంద్రు లెందరో
కైవశమై యేలఁగ నొక్కరిదీ గాదు
ఆవటించి పంచభూతాలనేటి శాఖలు వెళ్లి
సావధానానఁ బెరిగీ సంసారవృక్షము
(॥ఆహా॥)
యిచ్చట నీ వొక్కఁడవే యిటు నీదాసు లెందరో
తచ్చి యెంత సేవించినాఁ దనివిలేదు
నిచ్చలు శ్రీవేంకటేశ నిదానము నీభక్తి
యెచ్చినాఁడ వింతటా నీడేరీ జన్మము
(||pallavi||)
āhā yemi seppedi hari nīmāya
mohamule sigiriṁchī mŏdala javvanamu
(||āhā||)
yĕṁcham̐ga bhūmi yŏkkaḍe yelinarāju lĕṁdaro
pŏṁchi vārivĕṁṭavĕṁṭam̐ bovadāyanu
aṁchala sūryasaṁdrulane gaḍĕguḍugala
muṁchi kŏlasi posīni munugŏni kālamu
(||āhā||)
devaloga mŏkkaḍe deveṁdru lĕṁdaro
kaivaśhamai yelam̐ga nŏkkaridī gādu
āvaḍiṁchi paṁchabhūdālaneḍi śhākhalu vĕḽli
sāvadhānānam̐ bĕrigī saṁsāravṛkṣhamu
(||āhā||)
yichchaḍa nī vŏkkam̐ḍave yiḍu nīdāsu lĕṁdaro
tachchi yĕṁta seviṁchinām̐ daniviledu
nichchalu śhrīveṁkaḍeśha nidānamu nībhakti
yĕchchinām̐ḍa viṁtaḍā nīḍerī janmamu