(॥పల్లవి॥)
ఆదిమపురుమనియండ నదే
సోదించి చూచిన సుదతై నిలిచె
(॥ఆది॥)
పున్నమచంద్రుఁడు పొడచెనల్లదివొ
పన్నిన తుమ్మెదపౌఁజులవే
సన్నపుమదనుని శంఖమునల్లదె
యెన్నిక వట్టఁగ నింతై తోఁచె
(॥ఆది॥)
జక్కవవులుగులు జడిసీనల్లవె
తెక్కుల నిరుదెసఁ దీగెలవే
యిక్కువబయలదె యిసుకదిబ్బలవె
చక్కజాడగా సతియై తోఁచె
(॥ఆది॥)
సరిననంట్లు రాజనపుఁ బొట్టలవె
వెరవున తామరవిరులునవే
యిరవై శ్రీవెంకటేశ్వరుకాఁగిట
మరిగిన యలమేల్మంగైతోఁచె
(||pallavi||)
ādimaburumaniyaṁḍa nade
sodiṁchi sūsina sudadai nilisĕ
(||ādi||)
punnamasaṁdrum̐ḍu pŏḍasĕnalladivŏ
pannina tummĕdabaum̐julave
sannabumadanuni śhaṁkhamunalladĕ
yĕnniga vaṭṭam̐ga niṁtai tom̐sĕ
(||ādi||)
jakkavavulugulu jaḍisīnallavĕ
tĕkkula nirudĕsam̐ dīgĕlave
yikkuvabayaladĕ yisugadibbalavĕ
sakkajāḍagā sadiyai tom̐sĕ
(||ādi||)
sarinanaṁṭlu rājanabum̐ bŏṭṭalavĕ
vĕravuna tāmaravirulunave
yiravai śhrīvĕṁkaḍeśhvarugām̐giḍa
marigina yalamelmaṁgaidom̐sĕ