(॥పల్లవి॥)
ఆతనివల్లఁ దప్పేది అరసి చూచేనంటే
కాతరపు నా గుణాల గతులింతే కాక
(॥ఆతని॥)
చనవుమెరసి నేను సారెకు మాటలాడఁగ
వినక మానీనా విభుఁడు తాను
ననిచి నాపై ప్రేమ నాఁటెనో నాఁటదో యని
అనుమానపు నామనసల్లాడీఁ గాక
(॥ఆతని॥)
వీడిన తురుముతోడ వేగమె నేమొక్కఁగాను
చూడక మానీనా సుగుణ తాను
వాడుదేర నన్నుఁగూడ వచ్చీనో రాఁడోయని
వేడుకతోఁ దమకించే విధమింతే గాక
(॥ఆతని॥)
పొంకానఁ గాఁగిలించి పొఁగ నేఁగూడఁగాను
లంకెగాక మానీనా శ్రీ వెంకటేశుఁడు
కొంకక నా రతులియ్యకొనునో కొనఁడోయని
సంకెలేని నాలో విచారమింతే కాక
(||pallavi||)
ādanivallam̐ dappedi arasi sūsenaṁṭe
kādarabu nā guṇāla gaduliṁte kāga
(||ādani||)
sanavumĕrasi nenu sārĕgu māḍalāḍam̐ga
vinaga mānīnā vibhum̐ḍu tānu
nanisi nābai prema nām̐ṭĕno nām̐ṭado yani
anumānabu nāmanasallāḍīm̐ gāga
(||ādani||)
vīḍina turumudoḍa vegamĕ nemŏkkam̐gānu
sūḍaga mānīnā suguṇa tānu
vāḍudera nannum̐gūḍa vachchīno rām̐ḍoyani
veḍugadom̐ damagiṁche vidhamiṁte gāga
(||ādani||)
pŏṁkānam̐ gām̐giliṁchi pŏm̐ga nem̐gūḍam̐gānu
laṁkĕgāga mānīnā śhrī vĕṁkaḍeśhum̐ḍu
kŏṁkaga nā raduliyyagŏnuno kŏnam̐ḍoyani
saṁkĕleni nālo visāramiṁte kāga