(॥పల్లవి॥)
ఆతనిమూలమే జగమంతా నిది
ఆతుమలో హరి కీలు అయివుండుఁ గాని
(॥ఆత॥)
మచ్చరము లేకున్నను మనసే రామరాజ్యము
వచ్చినట్టె వచ్చితేను వలపే చవి
యెచ్చుకుందు లేకున్న నెక్కడైనా సుఖమే
యిచ్చకుఁడై హరి తన కియ్యవలెఁ గాని
(॥ఆత॥)
నెట్టుకొని నడచితే నిజమే మూలధనము
పట్టినదే వ్రతమైతే భవమే మేలు
జట్టిగా నొనగూడితే సంసారమే ఫలము
యిట్టి హరి దనకు నియ్యవలెఁ గాని
(॥ఆత॥)
చెప్పినట్లు సేసితేను చేరి దేహమే చుట్టము
తప్పులు లేనిదియైతే ధర్మమే సొమ్ము
చొప్పున హరిదాసులు సోదించి చూచిన దిది
యెప్పుడు శ్రీవేంకటేశుఁ డియ్యవలెఁ గాని
(||pallavi||)
ādanimūlame jagamaṁtā nidi
ādumalo hari kīlu ayivuṁḍum̐ gāni
(||āda||)
machcharamu legunnanu manase rāmarājyamu
vachchinaṭṭĕ vachchidenu valabe savi
yĕchchuguṁdu legunna nĕkkaḍainā sukhame
yichchagum̐ḍai hari tana kiyyavalĕm̐ gāni
(||āda||)
nĕṭṭugŏni naḍaside nijame mūladhanamu
paṭṭinade vradamaide bhavame melu
jaṭṭigā nŏnagūḍide saṁsārame phalamu
yiṭṭi hari danagu niyyavalĕm̐ gāni
(||āda||)
sĕppinaṭlu sesidenu seri dehame suṭṭamu
tappulu lenidiyaide dharmame sŏmmu
sŏppuna haridāsulu sodiṁchi sūsina didi
yĕppuḍu śhrīveṁkaḍeśhum̐ ḍiyyavalĕm̐ gāni