(॥పల్లవి॥)
ఆడఁగల మాటగాఁగా నాడితిఁ గాక
పాడిపంతాలిందులోన పచారించ నేఁటికే
(॥ఆడ॥)
మనసునఁ గలితేనే మాటలాడనింపు వుట్ట
చనవులు సతమైతే సంతోసమౌను
పెనఁగఁగఁ జోటిచ్చితే ప్రియములు గడునిండు
ఘనుఁడు తానేమన్నాఁ గాదనేనటవే
(॥ఆడ॥)
ఆసగలిగినచోట అన్నిటాఁ గొసరఁదగు
వేసట లేనిపొందు వెగటుగాదు
వాసితోడిమెలఁకువ వలపు దానె పుట్టించు
సేసవెట్టేఁ దనమాట చెల్లెనని యనవే
(॥ఆడ॥)
పరగ నవ్వు నవ్వితే పనులెల్లాఁ జేకూరు
తరితీపులైతేనే తమిరేఁగును
యిరవై శ్రీవేంకటేశుఁడింతలోనే నన్నునేలె
సరసమెంతాడినాను సమ్మతి నాకనవే
(||pallavi||)
āḍam̐gala māḍagām̐gā nāḍidim̐ gāga
pāḍibaṁtāliṁdulona pasāriṁcha nem̐ṭige
(||āḍa||)
manasunam̐ galidene māḍalāḍaniṁpu vuṭṭa
sanavulu sadamaide saṁtosamaunu
pĕnam̐gam̐gam̐ joḍichchide priyamulu gaḍuniṁḍu
ghanum̐ḍu tānemannām̐ gādanenaḍave
(||āḍa||)
āsagaliginasoḍa anniḍām̐ gŏsaram̐dagu
vesaḍa lenibŏṁdu vĕgaḍugādu
vāsidoḍimĕlam̐kuva valabu dānĕ puṭṭiṁchu
sesavĕṭṭem̐ danamāḍa sĕllĕnani yanave
(||āḍa||)
paraga navvu navvide panulĕllām̐ jegūru
taridībulaidene tamirem̐gunu
yiravai śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍiṁtalone nannunelĕ
sarasamĕṁtāḍinānu sammadi nāganave