ఆతఁ డేమి దవ్వుగాఁడు అతివ ప్రాణనాథుఁడె
(॥పల్లవి॥)
ఆతఁ డేమి దవ్వుగాఁడు అతివ ప్రాణనాథుఁడె
నీతితోడ వానిఁ గూర్చి నెలఁతఁ గావఁగదరే
(॥ఆతడే॥)
చల్లనైన గాలిచేత జాలిరేఁచె వలపు
పిల్లఁగోవి వట్టె వాఁడు పెచ్చురేఁచెనే
పొల్లవోని పూవులపప్పొడి పోదిసేసెనే
వొల్లనన్నఁ బోదు దీని కోమరమ్మ చెలులు
(॥ఆతడే॥)
రవ్వలైన వెన్నెలల రాఁపాయ మోహము
నవ్వి నవ్వి వాని చూపు నామురేఁచెనే
కొవ్వినట్టి కోవిలలకూఁతచేఁత గనమాయ
యెవ్వ రేమి సేతు రిఁక యెదరమ్మ దీనిని
(॥ఆతడే॥)
మదను పూవుటమ్ము సోఁకి మదము రేఁగె ప్రేమము
కదిసి విభుఁడు మోము చూపి కళలు రేఁచెనే
యిదివో శ్రీవెంకటనాథుఁ డింతి నిట్టె కూడినాఁడు
చెదరనట్టి వేడుకెల్ల చెందెనమ్మ యింతికి
(||pallavi||)
ādam̐ ḍemi davvugām̐ḍu adiva prāṇanāthum̐ḍĕ
nīdidoḍa vānim̐ gūrsi nĕlam̐tam̐ gāvam̐gadare
(||ādaḍe||)
sallanaina gāliseda jālirem̐sĕ valabu
pillam̐govi vaṭṭĕ vām̐ḍu pĕchchurem̐sĕne
pŏllavoni pūvulabappŏḍi podisesĕne
vŏllanannam̐ bodu dīni komaramma sĕlulu
(||ādaḍe||)
ravvalaina vĕnnĕlala rām̐pāya mohamu
navvi navvi vāni sūbu nāmurem̐sĕne
kŏvvinaṭṭi kovilalagūm̐tasem̐ta ganamāya
yĕvva remi sedu rim̐ka yĕdaramma dīnini
(||ādaḍe||)
madanu pūvuḍammu som̐ki madamu rem̐gĕ premamu
kadisi vibhum̐ḍu momu sūbi kaḽalu rem̐sĕne
yidivo śhrīvĕṁkaḍanāthum̐ ḍiṁti niṭṭĕ kūḍinām̐ḍu
sĕdaranaṭṭi veḍugĕlla sĕṁdĕnamma yiṁtigi