(॥పల్లవి॥)
ఆతఁ డాడుమనగానే ఆడితి నే నీమాట
కాతరాన లోన వాఁడే కైకొనఁగరాదా
(॥ఆత॥)
పయ్యదేల మూసేవే పడఁతి నీచన్ను లవి
వొయ్యన జక్కవలంత వుబ్బ కోర్చునా
వుయ్యాలమంచముమీఁద వొరసేనీనాయకుని
కొయ్యరతుల కాఁగిటి గూఁటఁ బెట్టరాదా
(॥ఆత॥)
రెప్పలేల వేసేవే రేసుల నీకనుచూపు-
ముప్పిరిచకోరాలు మూలనుండునా
కప్పరపుమేడలోనఁ గదిసేనీరమణుని-
దెప్పరపు మేననే దండెన వేయరాదా
(॥ఆత॥)
తురుమేల ముడిచేవే తుమ్మిదలఁ బిసికితే
మరుగునా అలమేలుమంగవు నీవు
పరపుపై శ్రీవేంకటపతిఁ గాఁగిటఁ గూడితి-
వరయఁగ నాతనిపై నాట నేర్పరాదా
(||pallavi||)
ādam̐ ḍāḍumanagāne āḍidi ne nīmāḍa
kādarāna lona vām̐ḍe kaigŏnam̐garādā
(||āda||)
payyadela mūseve paḍam̐ti nīsannu lavi
vŏyyana jakkavalaṁta vubba korsunā
vuyyālamaṁchamumīm̐da vŏrasenīnāyaguni
kŏyyaradula kām̐giḍi gūm̐ṭam̐ bĕṭṭarādā
(||āda||)
rĕppalela veseve resula nīganusūbu-
muppirisagorālu mūlanuṁḍunā
kapparabumeḍalonam̐ gadisenīramaṇuni-
dĕpparabu menane daṁḍĕna veyarādā
(||āda||)
turumela muḍiseve tummidalam̐ bisigide
marugunā alamelumaṁgavu nīvu
parabubai śhrīveṁkaḍabadim̐ gām̐giḍam̐ gūḍidi-
varayam̐ga nādanibai nāḍa nerbarādā