ఆదట దయదలఁచి యాదరించినంతె చాలు
(॥పల్లవి॥)
ఆదట దయదలఁచి యాదరించినంతె చాలు
సోదించి యాతనినంత జోలిఁబెట్టఁ జాలను
(॥ఆదట॥)
చనవు మెఱయఁబోతే స్వతంత్రము చూపవలె
మనవి చెప్పఁగఁబోతే మారు మాట్లాడవలె
ననుపు నడపఁబోతే నగి మందెమేళమౌను
ఘనుఁడాతనికి నేనింత గాసిఁబెట్టు నోపను
(॥ఆదట॥)
బలిమి సేయఁగఁబోతే పట్టి పెనఁగఁగవలె
చలము సాధించఁబోతే జంకించవలె
అలిగి సొలయఁబోతే అన్నియునుఁ దలఁపౌను
చెలువుఁడాతనినంత చిమ్మిరేఁచనోపను
(॥ఆదట॥)
మేలములాడఁగఁబోతే మీఁదఁ జెయివేయవలె
నాలిమొగదాకిరైతే నాయంత నేనుండవలె
ఈలీల శ్రీ వేంకటేశుఁడింతలోనే నన్నుఁగూడె
ఆలరి యాతనినంత అలయించనోపను
(||pallavi||)
ādaḍa dayadalam̐si yādariṁchinaṁtĕ sālu
sodiṁchi yādaninaṁta jolim̐bĕṭṭam̐ jālanu
(||ādaḍa||)
sanavu mĕṟayam̐bode svadaṁtramu sūbavalĕ
manavi sĕppam̐gam̐bode māru māṭlāḍavalĕ
nanubu naḍabam̐bode nagi maṁdĕmeḽamaunu
ghanum̐ḍādanigi neniṁta gāsim̐bĕṭṭu nobanu
(||ādaḍa||)
balimi seyam̐gam̐bode paṭṭi pĕnam̐gam̐gavalĕ
salamu sādhiṁcham̐bode jaṁkiṁchavalĕ
aligi sŏlayam̐bode anniyunum̐ dalam̐paunu
sĕluvum̐ḍādaninaṁta simmirem̐sanobanu
(||ādaḍa||)
melamulāḍam̐gam̐bode mīm̐dam̐ jĕyiveyavalĕ
nālimŏgadāgiraide nāyaṁta nenuṁḍavalĕ
īlīla śhrī veṁkaḍeśhum̐ḍiṁtalone nannum̐gūḍĕ
ālari yādaninaṁta alayiṁchanobanu