ఆపె చేసిన చేఁతకు అమరునా నీ మేలు
(॥పల్లవి॥)
ఆపె చేసిన చేఁతకు అమరునా నీ మేలు
మోపులు గట్టేవు యింతి మునుకొన్న సుద్దులు
(॥ఆప॥)
చుట్టుపు వరుసనాకె సుద్దులెల్లా నిన్నడిగి
అట్టె కప్పురము మోవి అంది యిచ్చెను
ముట్టి పయ్యదకొంగు నీముంజేతఁ జుట్టుకొని
బట్టుబయలీఁదించేవు పడఁతి చన్నులను
(॥ఆప॥)
మంచితనముననె మచ్చికలు నీకుఁ జూపి
అంచగమన బాగాలు అంది యిచ్చెను
ముంచిన వేడుకతో మునివేళ్ళ శిరసెత్తి
అంచలఁ దేలించేవు అంగనచూపులను
(॥ఆప॥)
ఒడఁబాటుతోఁ గూడి నిన్నొరసినలమేల్మంగ
అడియాలమగు సొమ్ములంది యిచ్చెను
తొడఁదొడ మోయ కాలుదొక్కి శ్రీవెంకటేశ
పడియించేవు చెమట వనితదేహమున
(||pallavi||)
ābĕ sesina sem̐tagu amarunā nī melu
mobulu gaṭṭevu yiṁti munugŏnna suddulu
(||āba||)
suṭṭubu varusanāgĕ suddulĕllā ninnaḍigi
aṭṭĕ kappuramu movi aṁdi yichchĕnu
muṭṭi payyadagŏṁgu nīmuṁjedam̐ juṭṭugŏni
baṭṭubayalīm̐diṁchevu paḍam̐ti sannulanu
(||āba||)
maṁchidanamunanĕ machchigalu nīgum̐ jūbi
aṁchagamana bāgālu aṁdi yichchĕnu
muṁchina veḍugado muniveḽḽa śhirasĕtti
aṁchalam̐ deliṁchevu aṁganasūbulanu
(||āba||)
ŏḍam̐bāḍudom̐ gūḍi ninnŏrasinalamelmaṁga
aḍiyālamagu sŏmmulaṁdi yichchĕnu
tŏḍam̐dŏḍa moya kāludŏkki śhrīvĕṁkaḍeśha
paḍiyiṁchevu sĕmaḍa vanidadehamuna