(॥పల్లవి॥)
ఆపదల సంపదల నలయు టేమిట మాను
రూపింప నిన్నిటను రోసిననుఁ గాక
(॥ఆప॥)
కడలేనిదేహరోగంబు లేమిట మాను
జడనువిడిపించునౌషధసేవఁగాక
విడవ కడియాస తను వేఁచు టేమిట మాను
వొడలికలగుణమెల్ల నుడిగిననుఁగాక
(॥ఆప॥)
దురితసంగ్రహమైన దుఃఖ మేమిట మాను
సరిలేని సౌఖ్యంబు చవిగొన్నఁగాక
కరుకైన మోహంధకార మేమిట మాను
ఆరిది తేజోమార్గ మలవడినఁగాక
(॥ఆప॥)
చావులోఁ బెనగొన్నజన్మ మేమిట మాను
యీవలావలి కర్మ మెడసినఁ గాక
భావింప నరుదైనబంధ మేమిట మాను
శ్రీ వేంకటేశ్వరుని సేవచేఁ గాక
(||pallavi||)
ābadala saṁpadala nalayu ṭemiḍa mānu
rūbiṁpa ninniḍanu rosinanum̐ gāga
(||āba||)
kaḍalenideharogaṁbu lemiḍa mānu
jaḍanuviḍibiṁchunauṣhadhasevam̐gāga
viḍava kaḍiyāsa tanu vem̐su ṭemiḍa mānu
vŏḍaligalaguṇamĕlla nuḍiginanum̐gāga
(||āba||)
duridasaṁgrahamaina duḥkha memiḍa mānu
sarileni saukhyaṁbu savigŏnnam̐gāga
karugaina mohaṁdhagāra memiḍa mānu
āridi tejomārga malavaḍinam̐gāga
(||āba||)
sāvulom̐ bĕnagŏnnajanma memiḍa mānu
yīvalāvali karma mĕḍasinam̐ gāga
bhāviṁpa narudainabaṁdha memiḍa mānu
śhrī veṁkaḍeśhvaruni sevasem̐ gāga