వీణలేని తీగను నీవులేని బ్రతుకును
పల్లవి:
వీణలేని తీగను నీవులేని బ్రతుకును
మోస్తూ జీవించలేను .. ముగిసిందని మరణించలేను
వీణలేని తీగను నీవులేని బ్రతుకును
మోస్తూ జీవించలేను .. ముగిసిందని మరణించలేను
జీవించలేను... మరణించలేను...
చరణం 1:
మనసు నిన్నే వలచింది నన్ను విడిచి వెళ్లింది
నిన్ను మరచి రమ్మంటే వీలుకాదు పొమ్మంది
మరువలేని మనసుకన్నా నరకమేముంది
ఆ నరకమందే బ్రతకమని ..నా నొసట నువ్వే రాసింది !!
చరణం 2:
వీణకేమి తీగ తెగితే మార్చుకుంటుంది
తెగిన తీగకు వీణ ఎక్కడ దొరకబోతుంది
తీగ మారినా కొత్త రాగం పలకనంటుంది
పాత స్మృతులే మాసిపోక బాధపడుతుంది
జీవించలేను... మరణించలేను... !!
చరణం 3:
బండబారిన గుండె నాది .. పగిలిపోదు చెదిరిపోదు
నువ్వు పేర్చిన ప్రేమ చితిలో .. కాలిపోదు బూదికాదు
నిన్ను కలిసే ఆశలేదు..
నిజం తెలిసే దారిలేదు..
చివరికి నీ జీవితానికి చిటికెడంత విషం లేదు
జీవించలేను... మరణించలేను.. !!
pallavi:
vīṇaleni tīganu nīvuleni bradugunu
mostū jīviṁchalenu .. mugisiṁdani maraṇiṁchalenu
vīṇaleni tīganu nīvuleni bradugunu
mostū jīviṁchalenu .. mugisiṁdani maraṇiṁchalenu
jīviṁchalenu... maraṇiṁchalenu...
saraṇaṁ 1:
manasu ninne valasiṁdi nannu viḍisi vĕḽliṁdi
ninnu marasi rammaṁṭe vīlugādu pŏmmaṁdi
maruvaleni manasugannā naragamemuṁdi
ā naragamaṁde bradagamani ..nā nŏsaḍa nuvve rāsiṁdi !!
saraṇaṁ 2:
vīṇagemi tīga tĕgide mārsuguṁṭuṁdi
tĕgina tīgagu vīṇa ĕkkaḍa dŏragaboduṁdi
tīga mārinā kŏtta rāgaṁ palaganaṁṭuṁdi
pāda smṛtule māsiboga bādhabaḍuduṁdi
jīviṁchalenu... maraṇiṁchalenu... !!
saraṇaṁ 3:
baṁḍabārina guṁḍĕ nādi .. pagilibodu sĕdiribodu
nuvvu persina prema sidilo .. kālibodu būdigādu
ninnu kalise āśhaledu..
nijaṁ tĕlise dāriledu..
sivarigi nī jīvidānigi siḍigĕḍaṁta viṣhaṁ ledu
jīviṁchalenu... maraṇiṁchalenu.. !!