വരവർണ്ണിനീ വർണ്ണ ലയരഞ്ജിനീ
വിടർന്നു നിന്നൂ ഒരു വനപുഷ്പമായ്
വളർ പൗർണ്ണമി എന്റെ സുര സുന്ദരീ നീ
വിടർന്നു വന്നൂ ഉള്ളിലനുഭവമായ് (വരവർണ്ണിനീ..)
ആപാദവശ്യമാം നിന്മന്ദസ്മിതം കാൺകേ
ആവേശഭരിതമാകുന്നെൻ ഹൃദയം
ആ സൗഭഗം ഞാൻ നുകർന്നിടുമ്പോൾ
ആയിരം മിഴികളിൽ നീർ മുളയ്ക്കും (വരവർണ്ണിനീ..)
മാലേയ പവനനിലാലോലമാടും നിൻ
നീലാളകങ്ങൾ തലോടുമ്പോൾ
ഏതോ ലഹരിയിൽ ഞാനറിയാതെന്റെ
താരുണ്യം നിന്നിൽ വെച്ച് മറന്നു പോകും (വരവർണ്ണിനീ..)
varavarṇṇinī varṇṇa layarañjinī
viḍarnnu ninnū ŏru vanabuṣpamāy
vaḽar paurṇṇami ĕnṟĕ sura sundarī nī
viḍarnnu vannū uḽḽilanubhavamāy (varavarṇṇinī..)
ābādavaśyamāṁ ninmandasmidaṁ kāṇge
āveśabharidamāgunnĕn hṛdayaṁ
ā saubhagaṁ ñān nugarnniḍumboḽ
āyiraṁ miḻigaḽil nīr muḽaykkuṁ (varavarṇṇinī..)
māleya pavananilālolamāḍuṁ nin
nīlāḽagaṅṅaḽ taloḍumboḽ
edo lahariyil ñānaṟiyādĕnṟĕ
tāruṇyaṁ ninnil vĕcc maṟannu poguṁ (varavarṇṇinī..)