വൈകാശിത്തെന്നലോ തിങ്കളോ നീ
വൈശാഖപ്പുലരിതന് പുണ്യമോ
കോടിജന്മമായ് നോറ്റനൊയമ്പോ
വേദസാരമായ് പെയ്ത മന്ത്രമോ
ശുഭകരമൊരു ത്യാഗരാജകീര്ത്തന ശ്രുതിസുഖലയമോ
രാധാസമേതാ കൃഷ്ണാ കൃഷ്ണാ
രാധാസമേതാ കൃഷ്ണാ ....
വനമാലിയായ് നിന് വല്ലകിയില്
രാഗഭാവുകം ഞാനുണര്ത്തി
ആ.....
ഒരുനൂറുനന്മകള് നേര്ന്നുകൊണ്ടെന്
ഭാഗ്യജാതകം നീയെഴുതി
കനിവോലും കാവേരീ തീര്ഥവുമായ്
തിരുവയ്യാര് തംബുരുവില് ഭൈരവിയായ്
നന്ദകുമാരാ നവനീതചോരാ
വൃന്ദാവനഗോവിന്ദമുരാരേ
രാധാ സമേതാ സമേതാ സമേതാ കൃഷ്ണാ
സ്വരപാരിജാതമായ് പൂത്തൊരുങ്ങാം
സ്വര്ണ്ണരേണുവാല് കോലമിടാം
ആ......
നവരാത്രി ദീപം ചാര്ത്തിവയ്ക്കാം
നാദനൂപുരം കോര്ത്തുതരാം
കൊതിയോടെ ഞാനെന്നും പിന് തുടരാം
ചെന്തമിഴിന് പൊന് ചിമിഴില് വീണുറങ്ങാം