തുഷാരമുതിരുന്നു കാവുകള്
തുയിലുണര്ന്നുലയുന്നു...
പുതുപ്പണക്കാരനെപ്പോലെ പുലരി
പവന് വാരിയെറിയുന്നു...
(തുഷാരം)
പുഴയില് വീണ പൊന്നുരുകുന്നു
അതിന്മേലേ മഞ്ഞല പുകയുന്നു
കദനത്തിന് കനല്ക്കട്ടകള്ക്കുള്ളിലെന്
കനവിന് കനകവുമുരുകുന്നു!
(തുഷാരം)
വ്യഥയുടെ കഥയിതു തുടരുന്നു
നദിയായി ജീവിതമൊഴുകുന്നു
എരിഞ്ഞ രജനിതന് ചുടലയില്നിന്നും
പുലരി പിന്നെയും ജനിക്കുന്നു!
(തുഷാരം)
tuṣāramudirunnu kāvugaḽ
tuyiluṇarnnulayunnu...
puduppaṇakkāranĕppolĕ pulari
pavan vāriyĕṟiyunnu...
(tuṣāraṁ)
puḻayil vīṇa pŏnnurugunnu
adinmele maññala pugayunnu
kadanattin kanalkkaṭṭagaḽkkuḽḽilĕn
kanavin kanagavumurugunnu!
(tuṣāraṁ)
vyathayuḍĕ kathayidu tuḍarunnu
nadiyāyi jīvidamŏḻugunnu
ĕriñña rajanidan suḍalayilninnuṁ
pulari pinnĕyuṁ janikkunnu!
(tuṣāraṁ)