സുഖമാണീ നിലാവ് എന്തു സുഖമാണീ കാറ്റ് (2)
അരികിൽ നീ വരുമ്പോൾ എന്തു രസമാണീ സന്ധ്യ
പൂംചിറകിൽ പറന്നുയരാൻ
കുളിരലയിൽ നനഞ്ഞലിയാൻ അഴകേ
(സുഖമാണീ..)
ഇടവഴിയിൽ നാമാദ്യം കണ്ടപ്പോൾ
കുസൃതിയുമായ് മറഞ്ഞവനേ
ചിരിച്ചുടഞ്ഞോ കരിവളകൾ
വെറുതേ നീ പിണങ്ങി നിന്നു
ആ നിമിഷം പ്രിയനിമിഷം അഴകേ
(സുഖമാണീ..)
ഓർമ്മയിലെ പൂക്കണി കൊതുമ്പ്
പൊൻ തുഴയാൽ തുഴഞ്ഞവനേ
എവിടെ നിന്നോ എൻ പ്രിയ രഹസ്യം
പകുത്തെടുക്കാനണഞ്ഞവനേ
എനിക്കു വേണം ഈ കനിമനസ്സ് അഴകേ
(സുഖമാണീ..)
sukhamāṇī nilāv ĕndu sukhamāṇī kāṭr (2)
arigil nī varumboḽ ĕndu rasamāṇī sandhya
pūṁciṟagil paṟannuyarān
kuḽiralayil nanaññaliyān aḻage
(sukhamāṇī..)
iḍavaḻiyil nāmādyaṁ kaṇḍappoḽ
kusṛtiyumāy maṟaññavane
siriccuḍañño karivaḽagaḽ
vĕṟude nī piṇaṅṅi ninnu
ā nimiṣaṁ priyanimiṣaṁ aḻage
(sukhamāṇī..)
ormmayilĕ pūkkaṇi kŏdump
pŏn duḻayāl tuḻaññavane
ĕviḍĕ ninno ĕn priya rahasyaṁ
paguttĕḍukkānaṇaññavane
ĕnikku veṇaṁ ī kanimanass aḻage
(sukhamāṇī..)