മന്നവൻ വന്താനെടീ തോഴീ
മഞ്ചത്തിലേ ഇരുന്ത് നെഞ്ചത്തിലേ അമർന്നു
മന്നവൻ വന്താനെടീ
സോമ സമവദനേ ഇന്ദ്ര ഗ്രാമ കിളിമകളേ ആ..ആ...ആ
സോമ സമവദനേ ഇന്ദ്ര ഗ്രാമ കിളിമകളേ
തുളസി പോലെയെന്റെ എന്റെ മനസ്സിലെന്നുമുണരൂ
വേളി ഇല്ലം പൂകി
(സോമ സമവദനേ..)
സകല ചമത എരിയും ജന്മ സഫലമാർന്ന സമയം
കാശി സെല്ല മുടിവിൽ ഉന്നൈ വേട്ടു തിരുമ്പി വരുവേൻ
വെറ്റിലയിൽ നൂറു തെറുത്തൻപൊടു നീ തന്നിടവേ
എൻ മനസ്സിൽ കുളിച്ചൊരുങ്ങിയോരന്തർജനമണി
വിളിപ്പു കുങ്കുമ മഞ്ഞളുമായ്
(സോമ സമവദനേ..)
ഗ രി സ നി ധ പ ധ
ഗ രി സനിധപ ധ
രി സ നി ധ പ ധ
രി സ നി ധ പ ധ
സ നി ധ പ ധ
നി പധ നി പധ
ധ സ നി ധ പ ധ നി പ ധ
ധ പ ധ ധ പ ധ മ ഗ രിസ
നി ധ പ ഗ മ
മ ഗ രി സ രി സ നി ധ
രി സ നി ധ സ രി ഗ മ പ ധ നി
പുടവ കൊണ്ടു പുഴയിൽ നമ്മൾ പരലുകൾക്കു പരതും
ആൺ കുഴന്തയതിനായ് എന്നും ആറ്റു നോറ്റു തുടരും
അമ്മിമെതിച്ചരിശി മെതിച്ചരിപ്പൊടിയിൽ കാലടികൾ
കോലമിടും മനസ്സിലുള്ളവ മനയ്ക്കകങ്ങളിൽ
മറച്ചിടുന്ന മറക്കുട മാറ്റൂ
(സോമ സമവദനേ..)
mannavan vandānĕḍī toḻī
mañjattile irunt nĕñjattile amarnnu
mannavan vandānĕḍī
soma samavadane indra grāma kiḽimagaḽe ā..ā...ā
soma samavadane indra grāma kiḽimagaḽe
tuḽasi polĕyĕnṟĕ ĕnṟĕ manassilĕnnumuṇarū
veḽi illaṁ pūgi
(soma samavadane..)
sagala samada ĕriyuṁ janma saphalamārnna samayaṁ
kāśi sĕlla muḍivil unnai veṭṭu tirumbi varuven
vĕṭrilayil nūṟu tĕṟuttanpŏḍu nī tanniḍave
ĕn manassil kuḽiccŏruṅṅiyorandarjanamaṇi
viḽippu kuṅguma maññaḽumāy
(soma samavadane..)
ga ri sa ni dha pa dha
ga ri sanidhaba dha
ri sa ni dha pa dha
ri sa ni dha pa dha
sa ni dha pa dha
ni padha ni padha
dha sa ni dha pa dha ni pa dha
dha pa dha dha pa dha ma ga risa
ni dha pa ga ma
ma ga ri sa ri sa ni dha
ri sa ni dha sa ri ga ma pa dha ni
puḍava kŏṇḍu puḻayil nammaḽ paralugaḽkku paraduṁ
āṇ kuḻandayadināy ĕnnuṁ āṭru noṭru tuḍaruṁ
ammimĕdiccariśi mĕdiccarippŏḍiyil kālaḍigaḽ
kolamiḍuṁ manassiluḽḽava manaykkagaṅṅaḽil
maṟacciḍunna maṟakkuḍa māṭrū
(soma samavadane..)