പൂമാനമേ ഒരു രാഗമേഘം താ
കനവായ്... കണമായ്...
ഉയരാന് ഒഴുകാനഴകിയലും
(പൂമാനമേ)
കരളിലെഴും ഒരു മൗനം
കസവണിയും ലയമൗനം
സ്വരങ്ങള് ചാര്ത്തുമ്പോള്
വീണയായ് മണിവീണയായ്
വീചിയായ് കുളിര്വാഹിയായ്
മനമൊരു ശ്രുതിയിഴയായ്
(പൂമാനമേ)
പതുങ്ങിവരും മധുമാസം
മണമരുളും മലര്മാസം
നിറങ്ങള് പെയ്യുമ്പോള്
ലോലമായ് അതിലോലമായ്
ശാന്തമായ് സുഖസാന്ദ്രമായ്
അനുപദം മണിമയമായ്
(പൂമാനമേ)
pūmāname ŏru rāgameghaṁ tā
kanavāy... kaṇamāy...
uyarān ŏḻugānaḻagiyaluṁ
(pūmāname)
karaḽilĕḻuṁ ŏru maunaṁ
kasavaṇiyuṁ layamaunaṁ
svaraṅṅaḽ sārttumboḽ
vīṇayāy maṇivīṇayāy
vīsiyāy kuḽirvāhiyāy
manamŏru śrudiyiḻayāy
(pūmāname)
paduṅṅivaruṁ madhumāsaṁ
maṇamaruḽuṁ malarmāsaṁ
niṟaṅṅaḽ pĕyyumboḽ
lolamāy adilolamāy
śāndamāy sukhasāndramāy
anubadaṁ maṇimayamāy
(pūmāname)