പിണങ്ങുന്നുവോ നീ വയല് കുരുവീ ?
പരിഭവമോ നിന് മിഴി പൂക്കളില് ?
കിളിയേ.. പോരൂ ഈ കൂട്ടില് പൊന്നാരം
പറയാം ഉണരാന് കൊതിയായ് (പിണങ്ങുന്നുവോ ..)
മനസ്സിന്റെ ഓമനവാതിലും ചാരി
നെഞ്ചിലെ പൈങ്കിളി പാടും (മനസ്സിന്റെ..)
ഓര്മകള് വെറുതേ എഴുതും കവിതകള്
നൊന്തു നനഞ്ഞ വിഷാദ സ്വരങ്ങള് (പിണങ്ങുന്നുവോ ..)
പൂക്കാലമായിട്ടും പൂവനമാകെ
പുളകങ്ങള് ചൂടിടും താനേ
കളിചിരിയുണരും കഥകളിനിയും
ആയിരം ആശകള് ആരഭി പാടും (പിണങ്ങുന്നുവോ ..)
piṇaṅṅunnuvo nī vayal kuruvī ?
paribhavamo nin miḻi pūkkaḽil ?
kiḽiye.. porū ī kūṭṭil pŏnnāraṁ
paṟayāṁ uṇarān kŏdiyāy (piṇaṅṅunnuvo ..)
manassinṟĕ omanavādiluṁ sāri
nĕñjilĕ paiṅgiḽi pāḍuṁ (manassinṟĕ..)
ormagaḽ vĕṟude ĕḻuduṁ kavidagaḽ
nŏndu nanañña viṣāda svaraṅṅaḽ (piṇaṅṅunnuvo ..)
pūkkālamāyiṭṭuṁ pūvanamāgĕ
puḽagaṅṅaḽ sūḍiḍuṁ tāne
kaḽisiriyuṇaruṁ kathagaḽiniyuṁ
āyiraṁ āśagaḽ ārabhi pāḍuṁ (piṇaṅṅunnuvo ..)