പേരറിയാത്തൊരു നൊമ്പരത്തെ
പ്രേമമെന്നാരോ വിളിച്ചു...
മണ്ണില് വീണുടയുന്ന തേന്കുടത്തെ
കണ്ണുനീരെന്നും വിളിച്ചു....
തങ്കത്തിന് നിറമുള്ള മായാമരീചിയെ
സങ്കല്പ്പമെന്നു വിളിച്ചു..
മുറിവേറ്റു കേഴുന്ന പാഴ്മുളം തണ്ടിനെ
മുരളികയെന്നും വിളിച്ചു...
മണിമേഘബാഷ്പത്തില് ചാലിച്ച വര്ണ്ണത്തെ
മാരിവില്ലെന്നു വിളിച്ചു...
മറക്കുവാനാവാത്ത മൌനസംഗീതത്തെ
മാനസ്സമെന്നും വിളിച്ചു.....