പങ്കജവൈരിയെ ചിന്തിച്ചു പാർവ്വതി
ഭക്തി മുഴുത്തു തപം തുടങ്ങി
മുപ്പുരവൈരി പ്രസാദിച്ചെഴുന്നള്ളി
അദ്രിജ മുൻപിൽ നമഃശിവായ
ആനന്ദമൂർത്തി അരുൾചെയ്തു
ഗൗരിയോടാശകളൊക്കെ തരുന്നതുണ്ട്
എന്നരുൾ ചെയ്തു ഗിരിജയ്ക്കു തന്നുടൽ
പാതി കൊടുത്തു നമഃശിവായ
ഇച്ഛകളെല്ലാം ലഭിച്ചു ശ്രീപാർവ്വതി
അച്ഛനെ ചെന്നു കൈവണങ്ങി
വേളിക്കവസ്ഥ വരുത്തീ മുനീജനം
കൈലാസം പുക്കു നമഃശിവായ
paṅgajavairiyĕ sindiccu pārvvadi
bhakti muḻuttu tabaṁ tuḍaṅṅi
muppuravairi prasādiccĕḻunnaḽḽi
adrija munpil namaḥśivāya
ānandamūrtti aruḽcĕydu
gauriyoḍāśagaḽŏkkĕ tarunnaduṇḍ
ĕnnaruḽ sĕydu girijaykku tannuḍal
pādi kŏḍuttu namaḥśivāya
icchagaḽĕllāṁ labhiccu śrībārvvadi
acchanĕ sĕnnu kaivaṇaṅṅi
veḽikkavastha varuttī munījanaṁ
kailāsaṁ pukku namaḥśivāya