പഴംതമിഴ് പാട്ടിഴയും ശ്രുതിയില്
പഴയൊരു തംബുരു തേങ്ങി
മണിച്ചിത്രത്താഴിനുള്ളില് വെറുതേ
നിലവറമൈന മയങ്ങി
സരസസുന്ദരീമണീ നീ
അലസമായ് ഉറങ്ങിയോ
കനവു നെയ്തൊരാത്മരാഗം
മിഴികളില് പൊലിഞ്ഞുവോ
വിരലില്നിന്നും വഴുതിവീണോ
വിരസമായൊരാദിതാളം
വിരഹഗാനം വിതുമ്പിനില്ക്കും
വീണപോലും മൗനമായ്
വിധുരയാമീ വീണപൂവിന്
ഇതളറിഞ്ഞ നൊമ്പരം
കന്മതിലും കാരിരുളും
കണ്ടറിഞ്ഞ വിങ്ങലുകള്
കുളിരിനുള്ളില് സ്വയമിറങ്ങി
കഥ മെനഞ്ഞ പൈങ്കിളി
സ്വരമുറങ്ങും നാവിലെന്തേ
വരിമറന്ന പല്ലവി
മഞ്ഞുറയും രാവറയില്
മാമലരായ് നീ കൊഴിഞ്ഞു
paḻaṁtamiḻ pāṭṭiḻayuṁ śrudiyil
paḻayŏru taṁburu teṅṅi
maṇiccitrattāḻinuḽḽil vĕṟude
nilavaṟamaina mayaṅṅi
sarasasundarīmaṇī nī
alasamāy uṟaṅṅiyo
kanavu nĕydŏrātmarāgaṁ
miḻigaḽil pŏliññuvo
viralilninnuṁ vaḻudivīṇo
virasamāyŏrādidāḽaṁ
virahagānaṁ vidumbinilkkuṁ
vīṇaboluṁ maunamāy
vidhurayāmī vīṇabūvin
idaḽaṟiñña nŏmbaraṁ
kanmadiluṁ kāriruḽuṁ
kaṇḍaṟiñña viṅṅalugaḽ
kuḽirinuḽḽil svayamiṟaṅṅi
katha mĕnañña paiṅgiḽi
svaramuṟaṅṅuṁ nāvilĕnde
varimaṟanna pallavi
maññuṟayuṁ rāvaṟayil
māmalarāy nī kŏḻiññu